Easter Snow - Christy Moore

Oh the Easter snow

It has faded away

It was so rare and beautiful

And it melted back into the clay

Those days will be remembered

Beyond out in the Naul

Listening to the master’s notes

As gently they did fall

Oh the music

When Seamus he did play

But the thaw came on the mantle white

And turned it back into the clay

He gazed at the embers in reflection

Called up lost verses again

Smiled in roguish recollection

While his fingers gripped the glass to stem the pain

When knocked upon his door would open

With a welcome he’d bid the time of day

Though you came when the last flakes had melted

While it lay upon the ground you stayed away

Oh de paassneeuw

Het is vervaagd

Het was zo zeldzaam en mooi

En het smolt terug in de klei

Die dagen zullen worden herinnerd

Buiten in de Naul

Luisteren naar de aantekeningen van de meester

Zo zacht als ze vielen

Oh de muziek

Toen Seamus speelde?

Maar de dooi kwam op de mantel wit

En veranderde het weer in de klei

Hij staarde in reflectie naar de sintels

Verloren verzen opnieuw opgeroepen

Glimlachte in schalkse herinnering

Terwijl zijn vingers het glas vastpakten om de pijn te stoppen

Als er op zijn deur werd geklopt, zou hij opengaan

Met een welkom bood hij de tijd van de dag aan

Hoewel je kwam toen de laatste vlokken waren gesmolten

Terwijl het op de grond lag, bleef je weg