Keder - Allame

Biraz insiyatif, biraz insaf;

söz meclisten içeri mızrak

İçine atma duyguların infilak ediyor, yara verebilir hızla

İnsanı ıslah eder hüsam veya bıçak gibi keskin mısra

Bana korkularım tırsak asla timsahlara vermem fırsat

Araba, para, güzel kızlar beklentiniz hayli ironik

Tanıyamadığı hayata kısrak çocuklar ölüm onlara pek sembolik

Mezar ısrar ediyorken sızlar içim bedenim vermez seratonin

Dünya seremoni, yaşam alegori, bu da tek kişilik senfoni

Beyin ölümün gerçekleşmeden tavsiyem mutlaka oku

Sana emir erliği yakışmıyor, sürüden ayrıl ve kurtla kanka ol

Girdiğin kaosik değil hiç korkma gelecekten ileri git dokun

Bire bin veriyor popüler bokun, içindesin gör atlat şoku

Ertelemek, bir nevi dertleri perdelemek, zor olan tekrar denemek

Büyük ölçüde kelebeksin kısa ömrünü hapsetmiş

Yıkılmak alışılmış gelenek, ruhunu veren her şeye der evet

Sat kendini sat bu para demek, as geçmişi tak maskeni geç

Sana keder mi kalan?

Gün akşama dönerken, hayatına söverken, giderken

Sonuna kadar mı yalan?

Ateşin sönerken, dostların terk ederken, kal yekten

Yalnızken mutlu, kalabalıkta kim müsterih?

Mevsimim bulutlu, ruh kılavuzu gece üstelik

Çarpışma kırar burnunu sert gerçeklik düzlemi

Sonuna bakma yürü buraları bulabileceğin en düz zemin

Bir münzevi terkedilmiş şehir aklın kaybolmada koca kalbim nehir

Yaşamayı bocalayarak öğrendim ama kendi kendimin aleyhindeyim

Geçmişi fısıldıyor kulaklarıma bu eski teyp

Ne fark eder meczup veya bu dünyadan giderken olsan külhanbeyi

Kır kalbimi parçaları sakla, yalnızlığı onlarla hesapla

Gerçeğe sırtını döndün kaybolan her maddeye verdin mana

Sadeleştikçe anlam kazanırsın ve uzaklaşır belalar

Değişmedikçe doğrular yanlış olur üzerine yıkılır dağlar

Ateşti köz oldu hırsın, yanardağların kül olma vakti

Buz gibiydin ama suya döndün uyumladın her şeyi iyi dönüştün aksi

Kalmışken eksik, geleceğin ise muamma hiç olmadan eskiz

Sen olur musun hiç yanlışları düzeltmedikçe doğruları bilemezsin

Sana keder mi kalan?

Gün akşama dönerken, hayatına söverken, giderken

Sonuna kadar mı yalan?

Ateşin sönerken, dostların terk ederken, kal yekten

Een beetje initiatief, een beetje genade;

toespraak speer in het parlement

Je gevoelens erin gooien exploderen, het kan snel pijn doen

Een hussam of een vers scherp als een mes dat een persoon rehabiliteert

Ik zal de krokodillen nooit de kans geven om me bang te maken voor mijn angsten

Het is ironisch dat je auto's, geld, mooie meisjes verwacht.

Mare kinderen naar het leven dat ze niet konden herkennen, de dood is erg symbolisch voor hen

Terwijl het graf erop staat, heb ik pijn, mijn lichaam geeft geen serotonine

Wereldceremonie, allegorie op het leven, dit is een eenmanssymfonie

Mijn advies is om het te lezen voordat je hersendood plaatsvindt.

Het past niet bij je om een ​​emir te zijn, de kudde te verlaten en beste vrienden te worden met de wolf.

Het is niet chaotisch dat je binnenkwam, wees niet bang om vooruit te gaan vanaf de toekomstige aanraking

Duizend geven voor een populaire shit, je zit erin, kom over de schok heen

Uitstellen, de problemen verbergen, het moeilijkste is om het opnieuw te proberen.

Het heeft het korte leven van de vlinder grotendeels gevangen

Het is gebruikelijk om af te breken, het zegt tegen alles wat zijn ziel geeft, ja

Verkoop jezelf, dit betekent geld, draag je verleden, geef je masker door

Is het verdrietig voor je?

Als de dag in de avond verandert, je leven vervloekt, weggaand

Liegen tot het einde?

Als je vuur uitgaat, gaan je vrienden weg, blijf sterk

Alleen gelukkig, wie is veilig in de menigte?

Mijn seizoen is bewolkt, de spirituele gids is nacht

Botsing breekt je neus harde realiteit vliegtuig

Kijk niet naar het einde, loop, dit is de vlakste vloer die je kunt vinden

Een teruggetrokken verlaten stad, je geest is verloren, mijn grote hart is de rivier

Ik heb leren leven door te aarzelen, maar ik ben tegen mezelf

Het verleden fluistert in mijn oren, deze oude band

Wat maakt het uit of je een gek bent of deze wereld verlaat?

Breek mijn hart, verberg de stukjes, bereken de eenzaamheid met hen

Je keerde de realiteit de rug toe, je gaf betekenis aan elke verloren substantie

Naarmate je vereenvoudigt, krijg je betekenis en verdwijnen de problemen

Tenzij het verandert, zal de waarheid verkeerd zijn en zullen bergen op je vallen.

Het was vuur, je passie werd sintels, het is tijd voor vulkanen om in as te veranderen

Je was als ijs, maar je veranderde in water, je harmoniseerde, je draaide alles goed, anders

Schets zonder onvolledige terwijl je blijft en geen mysterie van je toekomst

Je kunt de waarheid niet kennen, tenzij je ooit de fouten herstelt

Is het verdrietig voor je?

Als de dag in de avond verandert, je leven vervloekt, weggaand

Liegen tot het einde?

Als je vuur uitgaat, gaan je vrienden weg, blijf sterk