Апрель - Алексей Коротин

Я с тобой научился молчать

И "пожалуйста" говорить,

Мелочей не замечать

И по ночам курить,

Вместе встречать рассвет

И ложиться спать затемна...

Не говори мне "нет".

"Нет" - это только слова.

А когда напишу стихи

В первый раз, будто, во сне,

Ты не знаешь, о чём они,

Только веришь, что о тебе.

Ты мне скажешь "спасибо", потом,

Если я вдруг решу уйти.

Не хочу, чтобы наш дом

Услышал слово "прости".

А вчера наступила весна.

Заиграла ручьями капель.

Если я что-то не сказал,

За меня допоёт апрель.

Ты не хочешь меня отпускать,

Да и я не хочу уходить.

Только счастье, словно туман,

Может вмиг растаять как дым.

А когда напишу стихи

В первый раз, будто, во сне,

Ты не знаешь, о чём они,

Только веришь, что о тебе.

Ты мне скажешь "спасибо", потом,

Если я вдруг решу уйти.

Не хочу, чтобы наш дом

Услышал слово "прости".

А когда напишу стихи

В первый раз, будто, во сне,

Ты не знаешь, о чём они,

Только веришь, что о тебе.

Ik heb geleerd om met jou te zwijgen

En "alsjeblieft" zeg

Kleine dingen vallen niet op

En rook 's nachts

Groet samen de dageraad

En in het donker naar bed gaan...

Zeg me geen nee.

"Nee" zijn slechts woorden.

En als ik poëzie schrijf

Voor het eerst, als in een droom,

Je weet niet waar ze over gaan

Geloof dat alleen over jou.

Dan zeg je "dank je" tegen mij,

Als ik plotseling besluit te vertrekken.

Ik wil ons huis niet

Ik hoorde het woord "sorry".

En gisteren kwam de lente.

Gespeeld met stromen van druppels.

Als ik iets niet zei

April zal voor mij zingen.

Je wilt me ​​niet laten gaan

En ik wil ook niet weg.

Alleen geluk, zoals mist,

Het kan wegsmelten als rook.

En als ik poëzie schrijf

Voor het eerst, als in een droom,

Je weet niet waar ze over gaan

Geloof dat alleen over jou.

Dan zeg je "dank je" tegen mij,

Als ik plotseling besluit te vertrekken.

Ik wil ons huis niet

Ik hoorde het woord "sorry".

En als ik poëzie schrijf

Voor het eerst, als in een droom,

Je weet niet waar ze over gaan

Geloof dat alleen over jou.