Жми «Play» - Триада

Плеер мой жевал кассеты с музыкой не для всех.

И много лет минуло, но ритм оставил прежнюю скорость.

И я мог слушать одно и то же по сто раз,

Где на биты ложится хриплый голос.

В этом бездонном море историй жизни все решает тон треков,

Какой он?

Спокойный ли?

Гонит адреналин по жиле, дует в паруса ветра.

Надо успеть так много и я опять пишу до утра.

Ты только это не спеши стирать.

Если в душе февраль, не за горами время, где мы снимем свитера.

И я разбавлю эти грустные мотивы хрустом баса, ритмами музыки раста.

Ты только не стирай!

И не подумай, что мой стиль «печаль»

Просто надо всегда с чего-то начать.

Слушай, я просто голос в плеере, до которого многим нет дела.

Но я с тобой, пока батарея не села.

Припев:

Жми play!

Видишь, закат медленно тлеет, в унисон справа и слева погрузит в сон.

Мир уже не тот, люди не те, но не жалей, если справа на ремне есть плеер — жми

play.

Жми play, если, закат медленно тлеет, в унисон справа и слева погрузит в сон.

Мир уже не тот, люди не те, но не жалей.

Если есть еще пара треков на дисплее —

жми play.

Перемотать кассету с помощью карандаша — это особый кайф, в этом была душа.

А что сейчас?

— в кармане гигабайты, никакой магнитной ленты — айпады,

микросхемы, платы.

Все артисты таланты, все снимают и пишут.

Не пытаются выжить, а играются,

лишь бы

Накрутить себе больше просмотров за лайки, постишь их, и я тысячу знаю таких же.

Эта псевдоизвестность срывает им крышу.

Модный рецепт, изначально дважды

прокисший.

Ведет себя тише муза в моем плеере.

Не за известность слушали, а тех,

кому верили.

Тех, кому больно и кто делился этим.

Куплетами, что помогали в трудные моменты.

Мир уже не тот, люди не те — не жалей, еще есть кому верить — жми play!

Припев:

Жми play!

Видишь, закат медленно тлеет, в унисон справа и слева погрузит в сон.

Мир уже не тот, люди не те, но не жалей, если справа на ремне есть плеер — жми

play.

Жми play, если, закат медленно тлеет, в унисон справа и слева погрузит в сон.

Мир уже не тот, люди не те, но не жалей.

Если есть еще пара треков на дисплее —

жми play.

Твой плеер — это мой портрет Дориана Грея.

Он тлеет от всяких новых затей и во сне я сумею донести суть идей, надеюсь

Помни обо мне всегда, когда ты жмешь play.

Ведь мне, чтобы оживить мои тексты песен —

Извне едва ли извлечь удастся естественно.

Все эти мысли, чувства и средства.

Известно одно лишь: кромсать себя, пока помнишь.

Резать свои эмоции, рвать на части сердце.

Вынимая нервы, на струны нанизать их мелко.

С каждым новым словом новая седая прядь,

Новая фраза будет морщины проявлять.

Вдыхает в жизнь в тебя, меня толкая к смерти.

Мне важно знать, что все не зря, но ты не жалей.

Найди мой трек на дисплее, нажми play!

Припев:

Жми play!

Видишь, закат медленно тлеет, в унисон справа и слева погрузит в сон.

Мир уже не тот, люди не те, но не жалей, если справа на ремне есть плеер — жми

play.

Жми play, если, закат медленно тлеет, в унисон справа и слева погрузит в сон.

Мир уже не тот, люди не те, но не жалей.

Если есть еще пара треков на дисплее —

жми play.

Mijn speler kauwde cassettes met muziek niet voor iedereen.

En vele jaren zijn verstreken, maar het ritme heeft zijn vroegere snelheid verlaten.

En ik zou honderd keer naar hetzelfde kunnen luisteren,

Waar een hese stem rust op beats.

In deze bodemloze zee van levensverhalen wordt alles bepaald door de toon van de nummers,

Wat is hij?

Is het rustig?

Drijft adrenaline door de ader, blaast in de zeilen van de wind.

Er is zoveel te doen, en ik schrijf weer tot de ochtend.

Je haast je niet om het te wissen.

Als februari onder de douche staat, is de tijd niet ver meer dat we onze truien uittrekken.

En ik zal deze droevige motieven verdunnen met bascrunch, ritmes van rastamuziek.

Gewoon niet wissen!

En denk niet dat mijn stijl "verdriet" is

Je moet gewoon altijd ergens beginnen.

Kijk, ik ben gewoon een stem op de speler waar veel mensen niet om geven.

Maar ik ben bij je tot de batterij leeg is.

Refrein:

Druk op afspelen!

Zie je, de zonsondergang is langzaam aan het smeulen, eenstemmig zullen rechts en links je in slaap dompelen.

De wereld is niet hetzelfde, de mensen zijn niet hetzelfde, maar heb geen spijt als er een speler aan de rechterkant van de gordel is - druk op

Speel.

Druk op play als de zonsondergang langzaam smeulend is, eenstemmig rechts en links zal je in slaap dompelen.

De wereld is niet hetzelfde, de mensen zijn niet hetzelfde, maar heb geen spijt.

Als er nog een paar nummers op het display staan ​​—

druk op afspelen.

Een cassette terugspoelen met een potlood is een bijzondere sensatie, er zat een ziel in.

Wat nu?

— gigabytes op zak, geen magneetband — iPads,

microschakelingen, borden.

Alle artiesten zijn getalenteerd, ze schieten en schrijven allemaal.

Ze proberen niet te overleven, maar ze spelen,

als alleen

Zorg voor meer weergaven voor vind-ik-leuks, plaats ze, en ik ken er duizend van hetzelfde.

Deze pseudo-roem blaast hun geest.

Moderecept, oorspronkelijk twee keer

zuur.

De muze gedraagt ​​zich stiller in mijn speler.

Ze luisterden niet naar roem, maar naar die

wie werd geloofd.

Degenen die pijn hebben gedaan en die het hebben gedeeld.

Koppels die hielpen op moeilijke momenten.

De wereld is niet meer hetzelfde, de mensen zijn niet meer hetzelfde - sorry, er is nog steeds iemand om te geloven - druk op play!

Refrein:

Druk op afspelen!

Zie je, de zonsondergang is langzaam aan het smeulen, eenstemmig zullen rechts en links je in slaap dompelen.

De wereld is niet hetzelfde, de mensen zijn niet hetzelfde, maar heb geen spijt als er een speler aan de rechterkant van de gordel is - druk op

Speel.

Druk op play als de zonsondergang langzaam smeulend is, eenstemmig rechts en links zal je in slaap dompelen.

De wereld is niet hetzelfde, de mensen zijn niet hetzelfde, maar heb geen spijt.

Als er nog een paar nummers op het display staan ​​—

druk op afspelen.

Jouw speler is mijn foto van Dorian Gray.

Het smeult van allerlei nieuwe ideeën en in een droom zal ik de essentie van ideeën kunnen overbrengen, hoop ik

Onthoud me altijd als je op play drukt.

Immers, voor mij, om mijn teksten nieuw leven in te blazen -

Van buitenaf is het nauwelijks mogelijk om op natuurlijke wijze te extraheren.

Al deze gedachten, gevoelens en middelen.

Er is maar één ding bekend: jezelf versnipperen terwijl je het herinnert.

Snijd je emoties, scheur je hart uit elkaar.

Haal de zenuwen eruit en rijg ze fijn op de snaren.

Met elk nieuw woord, een nieuwe grijze streng,

De nieuwe zin zal rimpels vertonen.

Het blaast je leven in en duwt me dood.

Het is belangrijk voor mij om te weten dat niet alles tevergeefs is, maar heb geen spijt.

Zoek mijn nummer op het display, druk op play!

Refrein:

Druk op afspelen!

Zie je, de zonsondergang is langzaam aan het smeulen, eenstemmig zullen rechts en links je in slaap dompelen.

De wereld is niet hetzelfde, de mensen zijn niet hetzelfde, maar heb geen spijt als er een speler aan de rechterkant van de gordel is - druk op

Speel.

Druk op play als de zonsondergang langzaam smeulend is, eenstemmig rechts en links zal je in slaap dompelen.

De wereld is niet hetzelfde, de mensen zijn niet hetzelfde, maar heb geen spijt.

Als er nog een paar nummers op het display staan ​​—

druk op afspelen.