Я иду спать - Триада

Первый Куплет:

Мы причалим только утром

Прокричат моряки в рупор

Нас примет родной пирс

Вдыхай с родного берега бриз

С открытым окном ехать домой

Дождь в окно и рукав намок

Город рос, пропустив весь капремонт

Как я мог, тонкой коркой лед

Здесь было лето

Видел я как луч из солнца льет

Как расправляет крылья мотылек

И сколько раз при мне сменилась мода

Выросли дома, высушен канал

Вместо ларька с мороженым, теперь здесь чайхана

Веки тяжелеют как гири, как гири

Водитель бодр, круглые глаза, он как Филин

Тормозит у подъезда, иду, багаж тяну

Вхожу, ложусь, тону

Припев:

Дом, время укрыть меня, как я устал

И пусть пока не пришла

Закрытыми окна оставь

Я иду спать!

Время укрыть меня, как я устал

И пусть пока не пришла

Закрытыми окна оставь

Я иду спать!

Второй Куплет:

Снова в ложку меда кинем бочку дёгтя

Возвращение домой вновь не будет легким

Воздух спит, затаившись в легких

Желтый стих как осенний лист

Замерзает, сохнет

Руки словно плети, тяжелеют веки

Штормом кажется и легкий незаметный ветер

Мимо витрины магазинов как мультфильмы

Я так устал быть неутомимо сильным

Как погребальный саван тянется туман

Глаза болят, но не видят маяка

Хоть штурмом не дурак

До горизонта белым-бело

Он дарил смысл тем, кому до него нет дела

Из окна навстречу мне летят света стрелы

Так смело, наверняка знают, что делать

Груз упал с души и с горла сошел ком

Здравствуй дом, здравствуй мой милый дом

Припев:

Дом, время укрыть меня, как я устал

И пусть пока не пришла

Закрытыми окна оставь

Я иду спать!

Время укрыть меня, как я устал

И пусть пока не пришла

Закрытыми окна оставь

Я иду спать!

Eerste couplet:

We zullen alleen in de ochtend aanmeren

De matrozen zullen schreeuwen in het mondstuk

We worden ontvangen door onze eigen pier

Adem de bries in vanaf je geboorteland

Ga naar huis met een open raam

Regen op het raam en de mouw werd nat

De stad groeide en sloeg alle revisie over

Hoe kon ik, een dunne korst ijs

Het is hier zomer

Ik zag hoe een straal van de zon naar binnen stroomt

Hoe een mot zijn vleugels spreidt

En hoe vaak is de mode met mij veranderd

We groeiden thuis op, het kanaal droogde op

In plaats van een ijskraam is er nu een theehuis

Oogleden worden zwaar als gewichten, zoals gewichten

De chauffeur is vrolijk, ronde ogen, hij is als Uil

Vertraagt ​​bij de ingang, ik loop, ik trek bagage

Ik ga naar binnen, ik ga liggen, ik verdrink

Refrein:

Thuis, tijd om me te bedekken, hoe moe ben ik

En laat het nog niet komen

Laat de ramen gesloten

Ik ga slapen!

Tijd om me te bedekken, hoe moe ik ben

En laat het nog niet komen

Laat de ramen gesloten

Ik ga slapen!

Tweede couplet:

Wederom in een lepel honing gooien we een vat tar

Weer thuiskomen zal niet makkelijk zijn

De lucht slaapt, verstopt in de longen

Geel vers als een herfstblad

Bevriest, droogt

Handen zijn als zwepen, oogleden zijn zwaar

Een lichte, onmerkbare wind lijkt op een storm

Voorbij de etalages als tekenfilms

Ik ben het zo beu om onvermoeibaar sterk te zijn

Als een lijkwade strekt de mist zich uit

Ogen doen pijn, maar ze zien de vuurtoren niet

Hoewel de storm geen dwaas is

Naar de horizon wit-wit

Hij gaf betekenis aan degenen die niet om hem geven

Pijlen van licht vliegen uit het raam naar mij toe

Zo brutaal, weet zeker wat te doen

De last viel van de ziel en er kwam een ​​brok uit de keel

hallo thuis, hallo mijn lieve huis

Refrein:

Thuis, tijd om me te bedekken, hoe moe ben ik

En laat het nog niet komen

Laat de ramen gesloten

Ik ga slapen!

Tijd om me te bedekken, hoe moe ik ben

En laat het nog niet komen

Laat de ramen gesloten

Ik ga slapen!