Времени нет - Триада

Времени нет

Времени нет

Времени нет, на горизонте рассвет, холодный безжизненный свет

Времени нет, и горит в комнате треть сигареты и пепел в руке

Времени нет, в голове весь этот нелепый бред

Те ли мы или не те, с теми мы или же нет

В теле мы или в мешке

Времени нет, стрелки часов словно нож, сыплются головы с плеч

В петле дорожной авто, в метро беспечный поток, им ничего не успеть

Времени нет, мы копим себе на шелка, но черт съест даже древо креста

Грусть так пуста, желчью наполнен наш смех, времени нет

Времени нет!

Осень в дешёвом пальто, скелеты берёз в горизонт пялят глаза

Мимо несётся листва кубарем, и мне шепнёт:

«Времени нет», мороз размалюет окно озябшими пальцами рук

Кто-то напишет два слова всего, стеклу подарив все тепло и горечь мук

Времени нет, смерть еле слышно зайдёт, сядет как дома за стол

Скажет: Пойдем.

И я без страха взгляну ей в лицо, спрошу: «Что потом?»

Молвит она: «Вечность заждалась, мой друг, Вечность — конец твоих бед.»

«Времени дай», — я попрошу и ответит: «У Вечности времени нет.»

Мчится земля, все несётся куда-то.

Не догоняй

Из-за тебя человек и начался, кончился рай

Есть лишь момент, что было — остыло, что будет — мираж

Времени нет, и обман запускает секунды в тираж

Мчится земля, все несётся куда-то.

Не догоняй

Из-за тебя человек и начался, кончился рай

Есть лишь момент, что было — остыло, что будет — мираж

Времени нет, и обман запускает секунды в тираж

Там так время благосклонно и жестоко, нет

Не стоит сравнивать с блеском монет

И нам, — нам всем невидимые кандалы

Один за одним встаем и покидаем столы

Главные герои или простые ли

Преисполненные или пустые мы

Безысходно попали под факт, лишь на время

В руки выдан флаг — белый свет, мрак

Это лишь малый миг

Будто сон, от которого не скроет замок,

А жизнь уже зовет, но душу ум запер на засов

Да и сердце покрывает лёд

Растопить надо бы его, но ради чего?

Одни искали смысл в линии горизонта

Другие указали на золото, вроде он там

«Времени нет!»

— кричат трибуны, голос молчит

Музыка тоже — порваны струны

Мчится земля, все несётся куда-то.

Не догоняй

Из-за тебя человек и начался, кончился рай

Есть лишь момент, что было — остыло, что будет — мираж

Времени нет, и обман запускает секунды в тираж

Мчится земля, все несётся куда-то.

Не догоняй

Из-за тебя человек и начался, кончился рай

Есть лишь момент, что было — остыло, что будет — мираж

Времени нет, и обман запускает секунды в тираж

Geen tijd

Geen tijd

Er is geen tijd, de dageraad is aan de horizon, een koud levenloos licht

Er is geen tijd, en een derde van de sigaret brandt in de kamer en de as in de hand

Er is geen tijd, al deze belachelijke onzin zit in mijn hoofd

Of we dat nu zijn of niet, met degenen die we zijn of niet

We zijn in het lichaam of in de zak

Er is geen tijd, de wijzers van de klok zijn als een mes, hoofden vallen van de schouders

In de lus van een auto, in de metro, een onvoorzichtige stroom, ze kunnen niets doen

Er is geen tijd, we sparen voor zijde, maar de duivel zal zelfs de boom van het kruis opeten.

Verdriet is zo leeg, ons lachen is gevuld met gal, er is geen tijd

Geen tijd!

Herfst in een goedkope jas, berkenskeletten staren naar de horizon

Gebladerte snelt hals over kop voorbij en fluistert tegen me:

"Er is geen tijd", de vorst zal het raam schilderen met gekoelde vingers

Iemand zal in totaal twee woorden schrijven, waardoor het glas alle warmte en bitterheid van kwelling krijgt

Er is geen tijd, de dood komt nauwelijks hoorbaar binnen, ga aan tafel zitten zoals thuis

Zeg: laten we gaan.

En ik zal haar zonder angst in het gezicht kijken, ik zal vragen: "Wat dan?"

Ze zegt: "De eeuwigheid heeft gewacht, mijn vriend, de eeuwigheid is het einde van je problemen."

"Geef me tijd", zal ik vragen en antwoorden: "De eeuwigheid heeft geen tijd."

De aarde haast zich, alles haast zich ergens.

Niet inhalen

Door jou, man, begon, eindigde het paradijs

Er is maar een moment, wat was - afgekoeld, wat zal zijn - een luchtspiegeling

Er is geen tijd, en bedrog brengt seconden in omloop

De aarde haast zich, alles haast zich ergens.

Niet inhalen

Door jou, man, begon, eindigde het paradijs

Er is maar een moment, wat was - afgekoeld, wat zal zijn - een luchtspiegeling

Er is geen tijd, en bedrog brengt seconden in omloop

Er is tijd zo vriendelijk en wreed, nee

Moet niet worden vergeleken met de schittering van munten

En voor ons - onzichtbare boeien voor ons allemaal

Een voor een staan ​​we op en verlaten de tafels

Hoofdpersonen of eenvoudig

Of we nu vol of leeg zijn

Hopeloos viel onder het feit, alleen voor een tijdje

Een vlag wordt uitgegeven in de handen - wit licht, duisternis

Het is maar een klein moment

Als een droom, waarvoor het kasteel zich niet zal verbergen,

En het leven roept al, maar de geest heeft de ziel op slot gedaan met een grendel

Ja, en het hart is bedekt met ijs

Het zou nodig zijn om het te smelten, maar waarvoor?

Sommigen zochten betekenis in de horizonlijn

Anderen wezen op goud, alsof het er is

"Geen tijd!"

de tribunes schreeuwen, de stem zwijgt

Muziek ook - gebroken snaren

De aarde haast zich, alles haast zich ergens.

Niet inhalen

Door jou, man, begon, eindigde het paradijs

Er is maar een moment, wat was - afgekoeld, wat zal zijn - een luchtspiegeling

Er is geen tijd, en bedrog brengt seconden in omloop

De aarde haast zich, alles haast zich ergens.

Niet inhalen

Door jou, man, begon, eindigde het paradijs

Er is maar een moment, wat was - afgekoeld, wat zal zijn - een luchtspiegeling

Er is geen tijd, en bedrog brengt seconden in omloop