Первая весна - Триада

А я тогда играл в «Dendy»

И считал из трамвайного окна дома.

Мир никуда не торопился, нам не было дела до денег.

Кстати, уже тогда с них пропал Ленин.

А за окном все белым-бело, двор замело.

И под елкой конфет целый блок.

Летают пули из снега, рады любому небу.

В сапогах со стельками тепло.

Мы смотрим мультики и верим в НЛО, сейчас — смешно.

В телевизор пришел первый рекламный блок.

У тебя значки, у меня коллекция марок.

Ужин без микроволновок и кофеварок.

Всегда врывается прогресс в мир детский —

Враждебный или спокойный, как мой в пост-советский.

Скучаю по временам газировки

И деревянных оконных рам.

Ты знаешь, как там.

Припев:

А весна пришла, нежно в дом зашла,

Потекла слезой по щеке.

А весна, она, здесь приют нашла.

В ветре песню поет о тебе.

Моя первая весна и первые слезы.

Итак, представьте: ее имя Роза.

Она училась классом младше.

Я лично думал,

Что все серьезно, ее имя символично!

Больше года болен был, собой вечно недоволен.

Сто раз или более пробовал познакомиться.

Ждал на переменах, ждал ее после уроков —

В итоге: столбенел, краснел, постыдно делал ноги.

Но вот, 8 марта.

В 6 утра купил гвоздики ей.

Пожелал себе фарта, волнение на пике!

Отрепетировал речь свою, ну почти стихи.

Дрожащей рукой нажал звонок, оттуда: «Входите!»

Удивительно, но куда-то смог пригласить ее.

Она сказала — подумает.

Найдите эпитеты.

Казалось рухнул целый мир — это кошмар во сне…

А сейчас, мне даже любопытно — где она, и что с ней.

Припев:

А весна пришла, нежно в дом зашла,

Потекла слезой по щеке.

А весна, она, здесь приют нашла.

В ветре песню поет о тебе.

En toen speelde ik "Dendy"

En geteld vanaf het tramraam van het huis.

De wereld had geen haast, we gaven niet om geld.

Trouwens, zelfs toen verdween Lenin van hen.

En buiten het raam is alles wit en wit, de tuin is bedekt met sneeuw.

En onder de snoepboom ligt een heel blok.

Kogels vliegen uit de sneeuw, blij om elke lucht te zien.

Het is warm in laarzen met inlegzolen.

We kijken tekenfilms en geloven in UFO's, nu is het grappig.

Het eerste advertentieblok kwam op tv.

Jij hebt insignes, ik heb een verzameling postzegels.

Diner zonder magnetron en koffiezetapparaten.

Vooruitgang barst altijd los in de kinderwereld -

Vijandig of kalm, zoals de mijne in de post-Sovjet.

Ik mis frisdrankdagen

En houten kozijnen.

Je weet hoe het is.

Refrein:

En de lente kwam, kwam zachtjes het huis binnen,

Er liep een traan over haar wang.

En in de lente vond ze hier onderdak.

De wind zingt een lied over jou.

Mijn eerste lente en eerste tranen.

Dus stel je voor: haar naam is Rose.

Ze zat in een jongere klas.

ik persoonlijk dacht:

Dat alles serieus is, haar naam is symbolisch!

Meer dan een jaar was hij ziek, altijd ontevreden over zichzelf.

Ik heb het honderd keer of meer geprobeerd.

Wachtte in de pauze, wachtte op haar na school -

Met als resultaat: hij werd verdoofd, bloosde, maakte schaamteloos zijn benen.

Maar nu, 8 maart.

Om 6 uur kocht ik anjers voor haar.

Ik wenste mezelf succes, de spanning is op zijn hoogtepunt!

Ik oefende mijn toespraak, nou ja, bijna poëzie.

Met trillende hand drukte hij op de bel, vandaar: "Kom binnen!"

Verrassend genoeg kon hij haar ergens uitnodigen.

Ze zei dat ze zou nadenken.

Zoek bijnamen.

Het leek erop dat de hele wereld instortte - dit is een nachtmerrie in een droom ...

En nu ben ik zelfs nieuwsgierig - waar is ze en wat is er mis met haar.

Refrein:

En de lente kwam, kwam zachtjes het huis binnen,

Er liep een traan over haar wang.

En in de lente vond ze hier onderdak.

De wind zingt een lied over jou.