Окна - Триада

Если бы мы только могли как они петь и как дым улетать вверх

И как дым улетать вверх

Дино:

Медленно как дети собирают лего стрела времени сразила лето

Обули кеды мы

Ты не грусти, еще придет сюда к нам теплый ветер

И ты не один, кого печалит вид мокрых витрин

Голосом прим разносят карнизы дождей

Этот отчий мир просто греет не солнцем меня, а чаек

Просто корабли в портах к пирсам уже не причалят

Закрываем окна.

Пледы к плечам

Обернется сном все, чего хотим мы

Летим там.

Кирилл возвращается в ринг

Гуляет в парке с коляской Арина

Малолетки у ДК шумят и висят на перилах

Аня соберет цыплят, несет в дом

Слепой дождь прозрел, ушел гром, все вернется

На циферблате стрелка остановится

Там, где мы.

Там, где ты и я.

Там, где солнце

Припев:

Когда осыпит город золотом и мы закроем окна (окна) плотно

И дым то ли табака, то ли костра уходит в небо от нас (от нас)

И как-то надо дальше идти

А ветер сонный пропоет шумом дорог свою песню (песню)

Если бы мы только могли как они петь и как дым улетать вверх

И как дым улетать вверх

Нигатив:

Осень настигла Нину Васильевну

Сломила ее будто ветер октября осину

И дотеряла силы, считала пенсию

Считала дни свои.

Ночами вспоминала сына

«Прости меня!»

— молил Антон Лену на коленях

И закружил листопад взаимных обвинений

Море осеннее штормило, вздымалось, пенилось

Слез тучи ждали долго.

Лопнуло терпение

Осень ворвалась в ум профессора Каренина

Стали такими туманными вялыми решения

Мозг простужен, мысли вязнут в лужах

Спиртные пьет лекарства, но ему все хуже

У каждого из нас пора осенних ливней

Стали хандрить и хворать даже мы с Дино,

Но сохранив лучину души растопим камины

И станет весна, если пережить зиму

Припев:

Когда осыпит город золотом и мы закроем окна (окна) плотно

И дым то ли табака, то ли костра уходит в небо от нас (от нас)

И как-то надо дальше идти

А ветер сонный пропоет шумом дорог свою песню (песню)

Если бы мы только могли как они петь и как дым улетать вверх

И как дым улетать вверх

Konden we maar zingen zoals zij en vliegen als rook

En als rook vliegt omhoog

Dino:

Langzaam terwijl de kinderen Lego in elkaar zetten sloeg de pijl des tijds de zomer in

We trekken sneakers aan

Wees niet bedroefd, er komt nog een warme wind naar ons toe

En je bent niet de enige die verdrietig is bij het zien van natte etalages

De stem van prim verspreidt de kroonlijsten van regen

De wereld van deze vader verwarmt me gewoon, niet de zon, maar meeuwen

Alleen zullen schepen in havens niet langer aanmeren aan de pieren

Wij sluiten de ramen.

Plaids tot op de schouders

Alles wat we willen zal veranderen in een droom

Wij vliegen erheen.

Kirill keert terug naar de ring

Wandelen in het park met Arina's kinderwagen

Jongeren bij het Cultuurpaleis maken lawaai en hangen aan de reling

Anya verzamelt kippen, draagt ​​ze naar huis

Blinde regen heeft gezien, de donder is verdwenen, alles zal terugkeren

De pijl stopt op de wijzerplaat

Waar we zijn.

Waar jij en ik

Waar de zon is

Refrein:

Wanneer de stad wordt overspoeld met goud en we de ramen (ramen) stevig sluiten

En de rook van tabak of vuur gaat van ons (van ons) de lucht in

En op de een of andere manier moet je verder gaan

En de slaperige wind zal zijn lied (lied) zingen met het lawaai van de wegen

Konden we maar zingen zoals zij en vliegen als rook

En als rook vliegt omhoog

Negatief:

De herfst haalde Nina Vasilievna in

Brak haar als een oktoberwind espen

En ze verloor haar kracht, telde haar pensioen

Ik telde mijn dagen.

'S Nachts herinnerde ik me mijn zoon

"Vergeef me!"

Anton smeekte Lena op zijn knieën

En wervelde de bladval van wederzijdse beschuldigingen

De herfstzee stormde, deinde, schuimde

Tranenwolken wachtten lang.

Ik had geen geduld meer

De herfst barstte los in de geest van professor Karenin

Werd zo wazige trage beslissingen

De hersenen zijn koud, gedachten lopen vast in plassen

Hij drinkt alcohol, maar hij wordt steeds slechter

Ieder van ons heeft wel eens herfstbuien

Zelfs Dino en ik begonnen te mopperen en ziek te worden,

Maar nadat we de fakkel van de ziel hebben gered, zullen we de open haarden ontsteken

En de lente komt als je de winter overleeft

Refrein:

Wanneer de stad wordt overspoeld met goud en we de ramen (ramen) stevig sluiten

En de rook van tabak of vuur gaat van ons (van ons) de lucht in

En op de een of andere manier moet je verder gaan

En de slaperige wind zal zijn lied (lied) zingen met het lawaai van de wegen

Konden we maar zingen zoals zij en vliegen als rook

En als rook vliegt omhoog