Не забудь - Триада

Хочешь знать о чём я?

Не тревожь почем зря!

Памяти глубин самых тёмных, где все, где былого свет!

Хочешь знать о чём я?

Не тревожь почем зря!

Памяти глубин тёмных, где все, где былого свет!

Не забудь как поле ветер, как степь и небо,

Люди без памяти все равно, что костры без пепла,

Как боец помнит первую битву,

Помню как рэпер первый бит свой,

Как гонщик пит-стопы.

Какие дали привели сюда тебя,

Помнить детали, драмы, тайны,

Правила или законы края.

Помню как китаец вкус чая,

Помню как матросы, крик чаек, как причалы.

Затирает память время ластик,

Гущу событий открытий не скинет

То чтобы с утра и восьми.

Это о том, чтобы не спать умом после и до,

Самый длинный маршрут когда-то.уходит в депо.

Мне нравится море, нравятся горы, нравится шторм,

Но сейчас за окнами дождь, включен комп.

За наброски эти пытаюсь цепляться умом.

Слова в блокнот, как обои на стены в ремонт.

Не забудь, как в переезд другой фотоальбом.

Стучишь, чтобы открыли, но внутри нет никого!

Кинет вдруг воспоминаний омут, а там - все;

Там всего былого след.

Иду после полуночи уже к номеру 7,

Через ДК, чтобы вдыхать, чистый втыкать.

В этих стихах просто игра или серьёзно - не суть!

Как в поле ветер, как в степи небо - не забудь!

Хочешь знать о чём я?

Не тревожь почем зря!

Памяти глубин самых тёмных, где все, где былого свет!

Хочешь знать о чём я?

Не тревожь почем зря!

Памяти глубин тёмных, где все, где былого свет!

Рвались как тряпки паруса, их шторм перемешал,

Ветра слились, борей, муссон, пассат,

Корабль бессмысленно спасать,

Все мачты полетели вниз, будто срубила их коса.

Моряк подставил гордо грудь,

В нее отчаянно впилась вода тяжелая как ртуть,

И в темноте без звезд ты не проложишь путь.

Но буря голосом её шептала, жду, ты не забудь.

В окопе трое, среди них самый молодой,

Всем недоволен, ни разу он не видел бой пшеницы в поле.

Птицы кружат над головой, их больше втрое,

И по виску струиться кровь,

Заволокла глаза предательская муть,

Руки бездвижны, тяжело дышать, не продохнуть,

Он ее слышал,

И дернул черт ее шепнуть, ты возвращайся, ты обещал,

И не забудь.

Хочешь знать о чём я?

Не тревожь почем зря!

Памяти глубин самых тёмных, где все, где былого свет!

Хочешь знать о чём я?

Не тревожь почем зря!

Памяти глубин тёмных, где все, где былого свет!

Wil je weten waar ik het over heb?

Maak je geen zorgen hoeveel tevergeefs!

De herinnering aan de donkerste diepten, waar alles is, waar het licht van het verleden!

Wil je weten waar ik het over heb?

Maak je geen zorgen hoeveel tevergeefs!

Herinnering aan de donkere diepten, waar alles, waar het licht van het verleden!

Vergeet niet hoe de wind is als een veld, als de steppe en de lucht,

Mensen zonder geheugen zijn als vuren zonder as,

Zoals een jager zich de eerste slag herinnert,

Ik herinner me als rapper mijn eerste stukje,

Als een pitstopracer.

Welke afstand bracht je hier

Onthoud details, drama's, geheimen,

Regels of wetten van de regio.

Ik herinner me als Chinees de smaak van thee,

Ik herinner me als matrozen, de kreet van meeuwen, als ligplaatsen.

Wist geheugentijd gum,

Het midden van de gebeurtenissen van ontdekkingen zal niet afwerpen

Dus dat in de ochtend en acht.

Het gaat erom wakker te blijven met je geest voor en na

De langste route ooit gaat naar het depot.

Ik hou van de zee, ik hou van de bergen, ik hou van de storm

Maar nu het buiten regent, staat de computer aan.

Ik probeer me met mijn geest aan deze schetsen vast te klampen.

Woorden in een notitieboekje, zoals behang op de muren die gerenoveerd worden.

Vergeet niet hoe je een ander fotoalbum verplaatst.

Je klopt om te openen, maar er is niemand binnen!

Gooi ineens een draaikolk van herinneringen, en daar - alles;

Er is slechts een spoor van het verleden.

Ik ga al na middernacht naar nummer 7,

Door DC om in te ademen, schoon om te plakken.

In deze verzen, gewoon een spelletje of serieus - het maakt niet uit!

Zoals de wind in het veld, zoals de lucht in de steppe - vergeet het niet!

Wil je weten waar ik het over heb?

Maak je geen zorgen hoeveel tevergeefs!

De herinnering aan de donkerste diepten, waar alles is, waar het licht van het verleden!

Wil je weten waar ik het over heb?

Maak je geen zorgen hoeveel tevergeefs!

Herinnering aan de donkere diepten, waar alles, waar het licht van het verleden!

De zeilen waren gescheurd als vodden, hun storm vertroebelde hen,

De winden zijn samengevoegd, boreale, moesson, passaatwind,

Het heeft geen zin om het schip te redden,

Alle masten vlogen naar beneden, alsof ze door een zeis waren omgehakt.

De matroos hield trots zijn borst vast,

Water zo zwaar als kwik er wanhopig in dronk,

En in het donker zonder sterren baan je de weg niet.

Maar de storm fluisterde in haar stem, ik wacht, vergeet het niet.

Er zijn er drie in de loopgraaf, onder wie de jongste,

Over alles is hij ontevreden, hij heeft nog nooit een veldslag gezien.

Vogels cirkelen boven je hoofd, er zijn er drie keer meer,

En bloed stroomt door de tempel,

Verraderlijke troebele ogen,

Handen zijn onbeweeglijk, het is moeilijk om te ademen, niet om te ademen,

Hij hoorde haar

En de duivel trok haar om te fluisteren, je komt terug, je beloofde,

En vergeet niet.

Wil je weten waar ik het over heb?

Maak je geen zorgen hoeveel tevergeefs!

De herinnering aan de donkerste diepten, waar alles is, waar het licht van het verleden!

Wil je weten waar ik het over heb?

Maak je geen zorgen hoeveel tevergeefs!

Herinnering aan de donkere diepten, waar alles, waar het licht van het verleden!