Два крыла - Тамара Гвердцители

В столичном городке без денег и без места,

Как птица, налегке, жила одна невеста.

Какой-то бедный паж, влюбленный, идеальный,

Ей предложил шалаш, к тому же коммунальный.

А рядом жил барон, в карете ездил черной,

И заприметил он красивую девчонку,

Прикинула она, в настрое похоронном,

Что будет как жена в порядке с тем бароном.

Припев:

Любовь, конечно, зла,

Любовь, конечно, зла,

Была иль не была,

Не знаешь, что найдешь в ней.

Но два ее крыла, но два ее крыла,

Они всего надежней.

Была бы хороша девчонка в бриллиантах,

Но выбрала пажа без средств и при талантах.

А он не горевал, и музыка играла,

И так он целовал, что сердце замирало.

Припев.

В столичном городке без денег и без места,

Как птица, налегке, жила одна невеста.

In een hoofdstad zonder geld en zonder plaats,

Als een vogel, licht, leefde één bruid.

Een of andere arme pagina, verliefd, perfect,

Ze kreeg een hut aangeboden, bovendien een gemeenschappelijke.

En een baron woonde in de buurt, hij reed in een zwarte koets,

En hij zag een mooi meisje,

Ze dacht, in een begrafenisstemming,

Wat zal een vrouw zijn in orde met die baron.

Refrein:

Liefde is natuurlijk slecht,

Liefde is natuurlijk slecht,

Was of was niet

Je weet niet wat je erin aantreft.

Maar haar twee vleugels, maar haar twee vleugels,

Ze zijn het meest betrouwbaar.

Een meisje met diamanten zou leuk zijn

Maar ze koos een pagina zonder middelen en met talenten.

Maar hij treurde niet, en de muziek speelde,

En dus kuste hij dat zijn hart zonk.

Refrein.

In een hoofdstad zonder geld en zonder plaats,

Als een vogel, licht, leefde één bruid.