Ресницы - Даша Суворова

Без пятнадцати восемь, я на перроне,

Смотрю в твои глаза.

Мне хочется плакать, но я улыбаюсь;

Забываю про город Москва.

В моих сумках остались пустые карманы,

Я их оставляю себе.

Мне кажется хватит, кажется хватит,

Хватит…

Припев:

Не забуду, не забуду твои ресницы.

Не забуду, не забуду их никогда.

Не забуду, не забуду —

Будешь мне сниться всегда.

Так будет всегда.

Без пятнадцати восемь,

Я просыпаюсь, теперь в другой стране.

И улыбаться не стесняюсь,

Поменялось все в голове.

Но на куртках остались прежние бирки,

Я их отрываю теперь.

Мне кажется хватит, кажется хватит,

Хватит…

Припев:

Не забуду, не забуду твои ресницы.

Не забуду, не забуду их никогда.

Не забуду, не забуду —

Будешь мне сниться всегда.

Так будет всегда.

Vijftien voor acht, ik sta op het perron,

Ik kijk in je ogen.

Ik wil huilen, maar ik glimlach;

Ik vergeet de stad Moskou.

Er zijn lege zakken in mijn tassen,

Ik laat ze aan mezelf over.

Ik denk dat het genoeg is, ik denk dat het genoeg is

Genoeg…

Refrein:

Ik zal je wimpers niet vergeten, ik zal je wimpers niet vergeten.

Ik zal ze niet vergeten, ik zal ze nooit vergeten.

Ik zal het niet vergeten, ik zal het niet vergeten -

Je zult altijd van me dromen.

Het zal voor altijd zo zijn.

Kwart voor acht,

Ik word wakker, nu in een ander land.

En ik ben niet bang om te glimlachen

Alles veranderde in mijn hoofd.

Maar de oude labels bleven op de jassen,

Ik scheur ze nu af.

Ik denk dat het genoeg is, ik denk dat het genoeg is

Genoeg…

Refrein:

Ik zal je wimpers niet vergeten, ik zal je wimpers niet vergeten.

Ik zal ze niet vergeten, ik zal ze nooit vergeten.

Ik zal het niet vergeten, ik zal het niet vergeten -

Je zult altijd van me dromen.

Het zal voor altijd zo zijn.