Волчья - Сергей Любавин

Ночь.

По керченским болотам

Бродит волчья стая,

По урманам их вожак ведет отчаянный.

И он, такой же молодой,

Как я был молодой,

Пути не выбирает.

С малых лет ему

Казалась жизнь жестокой дракой,

Но вожак учил терпеть,

Терпеть не плакать,

Ведь сынок,

у каждого волка,

Коль доля не легка,

Есть выбор стать собакой.

Припев:

На родимой стороне,

Все забыли обо мне…

Только ты не забываешь,

Жаль приходишь лишь во сне…

Коль с волками жить,

По вочьи выть, ай нету силы,

Серой стаею до гроба, до могилы.

Слышать свист картечи по кустам,

Всю жизнь скитаться нам

С тамбовским братом милым.

Припев:

На родимой стороне,

Все забыли обо мне…

Только ты не забываешь,

Жаль приходишь лишь во сне…

Обложили нас на зорьке,

На исходе лета,

Э-э-эх успеть бы

Сделать ноги до рассвета,

Повидать родную сторону,

Повыть да на луну…

Но видно песня спета.

Наши рваные,

Но вольные знамена смело,

Что волки не сладко,

П*длы под прицелом.

Загибатся тут, под песий лай,

Седого вон шмаляй

И вот уж брата нету…

Проигрыш.

Ветер серый,

Не пробиться, за снегами ходит

Зверь матерый.

Жизнь качнулась под ногами,

Вот и я,

такой же стал седой,

Избитый сединой,

Но больше сапогами.

Припев:

На родимой стороне,

Все забыли обо мне…

Только ты не забываешь,

Жаль приходишь лишь во сне…

Только ты не забываешь,

Жаль приходишь лишь во сне…

Nacht.

Door de moerassen van Kerch

De wolvenroedel zwerft

Een wanhopige leider leidt hen door de Urmans.

En hij, net zo jong,

Hoe ik jong was?

Kiest de weg niet.

Van jongs af aan heeft hij

Het leven leek een wrede strijd

Maar de leider leerde te volharden,

Durf niet te huilen

Immers, zoon

elke wolf

Als het aandeel niet gemakkelijk is,

Er is een keuze om een ​​hond te worden.

Refrein:

Aan de inheemse kant

Iedereen is me vergeten...

Alleen vergeet je niet

Jammer dat je alleen in een droom komt...

Als je met wolven leeft,

Huil huilen, ah er is geen kracht,

Grijze kudde naar het graf, naar het graf.

Hoor het gefluit van hagel door de struiken,

We dwalen ons hele leven rond

Met mijn lieve Tambov-broer.

Refrein:

Aan de inheemse kant

Iedereen is me vergeten...

Alleen vergeet je niet

Jammer dat je alleen in een droom komt...

Ze omringden ons bij zonsopgang,

Aan het einde van de zomer

E-eh-eh zou op tijd zijn

Maak je voeten voor zonsopgang

Zie thuisploeg

Huilen naar de maan...

Maar blijkbaar wordt het lied gezongen.

onze gescheurde

Maar gratis banners vrijmoedig,

Dat wolven niet lief zijn,

P * onder schot.

Hier gebogen, onder het geblaf van de hond,

Grimmig haar

En nu is er geen broer ...

Verliezen.

De wind is grijs,

Breek niet door, hij gaat achter de sneeuw aan

Moeder beest.

Het leven slingerde onder de voeten

Hier ben ik,

dezelfde werd grijsharig,

geslagen met grijs haar,

Maar meer laarzen.

Refrein:

Aan de inheemse kant

Iedereen is me vergeten...

Alleen vergeet je niet

Jammer dat je alleen in een droom komt...

Alleen vergeet je niet

Jammer dat je alleen in een droom komt...