Две судьбы - Рок-острова

В этом мире без границ две судьбы простые

Отпускают в небо птиц, сделав их чужими.

Ночью долго ждут тепла, дышат на ладони,

А в полях поют ветра да гуляют кони.

А в полях поют ветра…

Припев:

Может, это мы с тобой, как два ветра в поле:

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

Может, это мы с тобой, как два ветра в поле:

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

И летят, смеясь, ветра над землёю этой.

Только ведь придёт пора нам узнать ответы

И распутать наши дни, как клубок из ниток.

А пока опять одни мы в плену ошибок.

А пока опять одни…

Припев:

Может, это мы с тобой, как два ветра в поле:

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

Может, это мы с тобой, как два ветра в поле:

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

И не кончится никак эта неизвестность.

Рассыпается в руках пепельная нежность.

Ты рисуешь города, где живёт надежда.

Я приду, поверь, туда, я приду, конечно.

Я приду, поверь, туда.

Припев:

А пока что мы с тобой, как два ветра в поле:

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

А пока что мы с тобой, как два ветра в поле:

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

Не найдём никак любовь — в этом всё и горе.

In deze wereld zonder grenzen zijn twee lotsbestemmingen eenvoudig

Ze laten vogels de lucht in, waardoor ze vreemden worden.

'S Nachts wachten ze lang op warmte, ademen op hun handpalmen,

En in de velden zingt de wind en lopen de paarden.

En de wind zingt in de velden...

Refrein:

Misschien zijn jij en ik het, als twee winden in een veld:

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

Misschien zijn jij en ik het, als twee winden in een veld:

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

En lachen winden vliegen over dit land.

Het is tenslotte tijd voor ons om de antwoorden te vinden

En ontrafel onze dagen als een bolletje draad.

Ondertussen zijn we weer alleen in de gevangenschap van fouten.

En nu weer alleen...

Refrein:

Misschien zijn jij en ik het, als twee winden in een veld:

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

Misschien zijn jij en ik het, als twee winden in een veld:

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

En aan deze onzekerheid komt nooit een einde.

Ashen tederheid brokkelt af in de handen.

Je tekent steden waar hoop leeft.

Ik zal komen, geloof me, daar, ik zal natuurlijk komen.

Ik zal komen, geloof me, daar.

Refrein:

Ondertussen zijn we bij jullie, als twee winden in een veld:

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

Ondertussen zijn we bij jullie, als twee winden in een veld:

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.

We zullen op geen enkele manier liefde vinden - dit is alles en verdriet.