Mi Orgullo - Rocio Jurado

Mi orgullo se acabó cuando mis ojos

Cansados de la vida te miraron

Aquí nació mi error cuando mis brazos

Ansiosos de caricias te abrazaron

Mi orgullo se acabó cuando mi puerta

Cerré tras de tu entrar con arrogancia

Llenándome mi casa tan desierta

De aromas cimbreantes y fragancias

Yo te dejé entre sábanas revueltas

Lo que siempre creí que me sobraba

Mi juventud madura y mi fuerza

Con una autoridad desorbitada

Mas con el tiempo ganaste posiciones

Y yo te vi triunfar enloquecido

En esta guerra verde de pasiones

Donde quien ordenaba fue vencido

Mi orgullo se acabó

El día, el día en que al ver que te marchabas

Pedí que te quedaras

Por favor

Mijn trots is verdwenen als mijn ogen

Moe van het leven keken ze je aan

Mijn fout werd hier geboren toen mijn armen

Begerig naar liefkozingen, omhelsden ze je

Mijn trots is verdwenen als mijn deur

Ik sloot nadat je met arrogantie binnenkwam

Mijn huis zo verlaten vullen

Van vibrerende aroma's en geuren

Ik liet je tussen gekreukte lakens

Wat ik altijd dacht dat ik over had

Mijn volwassen jeugd en mijn kracht

Met een exorbitante autoriteit

Maar na verloop van tijd heb je posities gewonnen

En ik zag je waanzinnig triomferen

In deze groene oorlog van passies

Waar wie bestelde werd verslagen

mijn trots is weg

De dag, de dag dat je zag dat je wegging

Ik heb je gevraagd om te blijven

Alsjeblieft