Déjala Correr - Rocio Jurado

No valoras nada una caricia

Dejas que resbale por tu piel

Sólo se te escapa una sonrisa

Cuando tienes ganas de mujer

Y haces que me entregue a tu placer

Vienes y te vas cuando te place

Cuentas con que yo, te dejo hacer

Te preocupa sólo, tu persona

Pero todo acaba, alguna vez

Y ese es el momento que no ves

ESTRIBILLO

No lo ves porqué

Me has tomado tu forma

Sin contar conmigo

Y mi manera de ser

No lo ves porqué

Sólo piensas en ti

Vives dentro de ti

Y eso no puede ser

No cuentas con nadie

No quieres a nadie

Vives en un mundo en que

No hay nadie en él

Yo no quiero nada

Yo sólo te ofrezco

Agua limpia y fresca

Que no quieres beber…

Pues déjala correr

Agua que no es de beber…

Déjala correr

Agua que no es de beber…

Quién te habrá hecho tanto daño

Y es que el fuego en tus heridas

No sirvió, para cerrarlas

Porque dentro siguen vivas

Y te queman y no curan

Y te amargan la sonrisa

Quién te habrá hecho tanto daño

…Que tú…Tú…

No valoras nada una caricia

Dejas que resbale por tu piel

Sólo se te escapa una sonrisa

Cuando tienes ganas de mujer

Pero esto se acabó

Y tu no lo ves

ESTRIBILLO

No lo ves porqué

Me has tomado tu forma

Sin contar conmigo

Y mi manera de ser

No lo ves porqué

Sólo piensas en ti

Vives dentro de ti

Y eso no puede ser

No cuentas con nadie

No quieres a nadie

Vives en un mundo en que

No hay nadie en él

Yo no quiero nada

Yo sólo te ofrezco

Agua limpia y fresca

Que no quieres beber…

Pues déjala correr

Agua que no es de beber…

Déjala correr

Agua que no es de beber…

Je hecht helemaal geen waarde aan een streling

Je laat het van je huid glijden

Alleen een glimlach ontgaat je

Wanneer je je een vrouw voelt

En je laat me me overgeven aan je plezier

Je komt en gaat wanneer je wilt

Je rekent op mij, ik laat je doen

Je geeft alleen om jezelf

Maar het eindigt allemaal, ooit

En dat is het moment dat je niet ziet

REFREIN

je ziet niet waarom

je hebt je vorm aangenomen

zonder op mij te rekenen

en mijn manier van zijn

je ziet niet waarom

Je denkt alleen aan jezelf

je leeft in jezelf

En dat kan niet

Je rekent op niemand

je wilt niemand

Je leeft in een wereld waar

er zit niemand in

ik wil niets

Ik bied je alleen aan

schoon en zoet water

Dat je niet wilt drinken...

Dus laat haar rennen

Water dat niet om te drinken is...

laat haar rennen

Water dat niet om te drinken is...

Wie zal je zoveel pijn hebben gedaan

En het is dat het vuur in je wonden

Het werkte niet, om ze te sluiten

omdat ze van binnen nog leven

En ze verbranden je en ze genezen niet

En ze maken je glimlach bitter

Wie zal je zoveel pijn hebben gedaan

... Dat jij ... Jij ...

Je hecht helemaal geen waarde aan een streling

Je laat het van je huid glijden

Alleen een glimlach ontgaat je

Wanneer je je een vrouw voelt

Maar dit is voorbij

En je ziet het niet

REFREIN

je ziet niet waarom

je hebt je vorm aangenomen

zonder op mij te rekenen

en mijn manier van zijn

je ziet niet waarom

Je denkt alleen aan jezelf

je leeft in jezelf

En dat kan niet

Je rekent op niemand

je wilt niemand

Je leeft in een wereld waar

er zit niemand in

ik wil niets

Ik bied je alleen aan

schoon en zoet water

Dat je niet wilt drinken...

Dus laat haar rennen

Water dat niet om te drinken is...

laat haar rennen

Water dat niet om te drinken is...