Mondi Paralleli - Raf

Scesi dall’auto in fretta

Saltai su un treno in corsa

Cercai, ovunque andai cercai

Pensai di non fermarmi… fermarmi

Presi il primo volo in partenza

Quale scalo, quale distanza

Era un biglietto solo andata

Scalando fino in vetta

La prua sulla rotta

Del cuore in tempesta

Ti incontrai laggiù sull’orlo del mondo

Al di là della materia

Finalmente tu

Non ci speravo più

Tra gocce di pura luce

Ti parlai, ma la mia voce

Era solo un’eco lontano

Libero veramente

Ero dal momento che, ignorando i media accuratamente

La vita circostante guardai più attentamente

Pensai di non averla vista mai

Così chiara, così profonda, infinitamente bella

E percettibile molto, molto di più

Di ciò che si può definire, che si può considerare

Sarebbe come programmare un amore mai

Non potrai spiegarlo mai

Anche se il senso non è mai troppo lontano

Proprio come noi, vicini ma equidistanti

È impossibile trovarsi come esseri viventi

Di mondi paralleli, mondi paralleli

Ik stapte snel uit de auto

Ik sprong op een rijdende trein

Ik zocht, overal waar ik ging, zocht ik

Ik dacht niet te stoppen... stop

Ik heb de eerste vlucht genomen

Welke tussenstop, welke afstand

Het was een enkele reis

Klimmen naar de top

De boeg op de route

Van het hart in storm

Ik ontmoette je daar aan de rand van de wereld

Voorbij de zaak

Eindelijk jij

Ik hoopte er niet meer op

Tussen druppels puur licht

Ik sprak tot je, maar mijn stem

Het was maar een verre echo

Echt gratis

Sindsdien negeerde ik de media grondig

Het omringende leven heb ik beter bekeken

Ik dacht dat ik haar nog nooit had gezien

Zo helder, zo diep, oneindig mooi

En veel, veel meer is waarneembaar

Van wat kan worden gedefinieerd, wat kan worden overwogen?

Het zou zijn als het plannen van een liefde nooit

Je zult het nooit kunnen uitleggen

Zelfs als het gevoel nooit te ver is

Net als wij, dichtbij maar op gelijke afstand

Het is onmogelijk om jezelf te vinden als levende wezens

Van parallelle werelden, parallelle werelden