Il Nodo - Raf

Il tuo nome è una vecchia ferita che giace profonda

E la sabbia ha coperto il passaggio di fiamme e furori

Tutto sembra pulito e quieto a vederlo da fuori

Tutto sembra finito

Ho trovato il tuo nome sul manico di una valigia

Era scritto in corsivo e pendeva di lato

Come un albero al vento piegato

Da lontano, il nodo non cede per niente

Un serpente che stringe e respira

Anche quando mi nomini a mente si sente

Da lontano, quel nodo non cede, non molla

Come colla ogni giorno più dura

Anche quando mi nomini a mente si sente

La lontananza, sai, è come il cielo

Distanza così grande che non serve l’aeroplano

Ma questa leggerissima farfalla sulla mano

Fa rivivere il pensiero, delicato messaggero

La lontananza, sai, è come il mare

Fermo sulla riva con un vaso da riempire

Distanza così grande che è difficile spartire

Tra chi ha fede di aspettare e chi vuole sparire

Non c'è stato un momento preciso, nemmeno un saluto

Un regalo sbagliato, uno sguardo d’intesa

Mi hai lasciato in cucina un biglietto scaduto

Da lontano quel nodo non cede per niente

Un serpente che stringe e respira

Anche quando mi nomini a mente si sente

Da lontano, come in volo

Una stella distante e lucente

Anche quando mi nomini a mente si sente

La lontananza, sai, è come il cielo

Distanza così grande che non serve l’aeroplano

Ma questa leggerissima farfalla sulla mano

Fa rivivere il pensiero, delicato messaggero

La lontananza, sai, è come il mare

Distanza che è impossibile da dire

Inutile varcare, si immagina e ti impone di aspettare

Da lontano tu rimani

Come i segni che mi scavan le mani

Anche quando mi nomini a mente si sente

Je naam is een oude wond die diep ligt

En het zand bedekte de doorgang met vlammen en woede

Van buiten ziet alles er schoon en stil uit

Alles lijkt voorbij

Ik vond je naam op het handvat van een koffer

Het was cursief geschreven en aan de zijkant gehangen

Als een gebogen boom in de wind

Van een afstand geeft de knoop helemaal niet mee

Een slang die knijpt en ademt

Zelfs als je me in gedachten noemt, voelt het

Van een afstand geeft die knoop niet mee, geeft niet op

Als lijm elke dag harder

Zelfs als je me in gedachten noemt, voelt het

Afstand, weet je, is als de hemel

Afstand zo groot dat je geen vliegtuig nodig hebt

Maar deze zeer lichte vlinder op de hand

Herleef de gedachte, delicate boodschapper

De afstand, weet je, is als de zee

Staande op de oever met een vaas om te vullen

Afstand zo groot dat het moeilijk te delen is

Tussen degenen die het vertrouwen hebben om te wachten en degenen die willen verdwijnen

Er was geen precies moment, zelfs geen begroeting

Een verkeerd cadeau, een wetende blik

Je liet een verlopen ticket voor me achter in de keuken

Van een afstand geeft die knoop helemaal niet mee

Een slang die knijpt en ademt

Zelfs als je me in gedachten noemt, voelt het

Van ver, als in de vlucht

Een verre en heldere ster

Zelfs als je me in gedachten noemt, voelt het

Afstand, weet je, is als de hemel

Afstand zo groot dat je geen vliegtuig nodig hebt

Maar deze zeer lichte vlinder op de hand

Herleef de gedachte, delicate boodschapper

De afstand, weet je, is als de zee

Afstand die niet te zeggen is

Het heeft geen zin om over te steken, je stelt je voor en dwingt je te wachten

Van ver blijf je

Zoals de tekens die mijn handen graven

Zelfs als je me in gedachten noemt, voelt het