Dimentica - Raf

Luoghi inviolabili… della memoria

Soltanto gli urli un po'… sfocati

Ma così… indissolubili, eh

E così… troppo intensi da dirsi

Dimentica quello che è stato

Comunque non ritornerà

Dimentica le mie parole

Se puoi, perdonaci

Non sempre c'è un lieto fine

Dimentica l’amore e forse

Anche il dolore passerà

Dimentica le cose belle

E tutto il male, sai

Di colpo sparirà…

Ovunque io sarò

Comunque mi resterà

Qualcosa di te

Forse… attimi

Ma… eterni

Dimentica tutti quei giorni

E anche l’amore fisico

Gli addio e i ritorni

Era una storia che

Viveva in bilico

Un sentimento così forte

Che spesso passa il limite

Non vuoi lasciarlo andare

Perché in fondo sai

Che non ti lascerà

Dimentica il dolore e forse

L’amore ti ripagherà

Dimentica tu fallo per me

Che ancora non so

Dimenticare te…

Dimentica perché

Io ancora non so… dimenticare

Dimenticare…

Onschendbare plaatsen... van herinnering

Alleen het geschreeuw een beetje ... wazig

Maar zo ... onlosmakelijk, huh

En dus ... te intens om te zeggen

Vergeet wat het was

Het zal echter niet terugkeren

Vergeet mijn woorden

Als je kunt, vergeef het ons

Er is niet altijd een happy end

Vergeet liefde en misschien

De pijn gaat ook over

Vergeet de goede dingen

En al het slechte, weet je

Opeens zal het verdwijnen...

Waar ik ook zal zijn

Het zal me echter bijblijven

Iets van jou

Misschien... momenten

Maar ... eeuwig

Vergeet al die dagen

En ook fysieke liefde

Tot ziens en terug

Het was een verhaal dat

Hij leefde in de balans

Zo'n sterk gevoel

Die vaak de limiet overschrijdt

Je wilt het niet laten gaan

Want diep van binnen weet je

Dat zal je niet verlaten

Vergeet de pijn en misschien

Liefde zal je terugbetalen

Vergeet dat je het voor mij doet

ik weet het nog steeds niet

Vergeet jou ...

Vergeet waarom

Ik weet het nog steeds niet ... vergeten

Vergeten…