Наследство - Песняры

Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына;

Памiж сваiх i чужакоў яна нам ласкай матчынай.

Аб ёй мне баюць казкi-сны, вясеннiя праталiны

I лесу шэлест верасны, i ў полi дуб апалены.

Аб ёй мне будзiць успамiн на лiпе бусел клёкатам

I той стары амшалы тын, што лёг ля вёсак покатам.

Аб ёй мне баюць казкi-сны, вясеннiя праталiны

I шэлест лесу верасны, i ў полi дуб апалены.

I тое нуднае ягнят бляянне-зоў на пасьбiшчы,

I крык варонiных грамад на могiлкавым кладбiшчы.

Жыве з ёй дум маiх сям’я

I снiць з ёй сны нязводныя…

Завецца ж спадчына мая ўсяго старонкай роднаю.

We hebben een erfenis geërfd van onze voorouders;

Tussen haar eigen en vreemden is zij de genade van onze moeder.

Ik ben bang voor sprookjes-dromen, lenteprotalins over haar

De bossen ritselen in september en de eik in het veld is verschroeid.

Ik word aan haar herinnerd op de lindeboom door de kreet van de ooievaar

En die oude amshaly tyn die bij de dorpen beneden lag.

Ik ben bang voor sprookjes-dromen, lenteprotalins over haar

En het geritsel van het septemberbos, en in het veld is de eik verschroeid.

En dat doffe blatende lam in de wei,

En de kreet van kraaien op het kerkhof.

Mijn familie woont bij haar

Ik droom van haar onherleidbare dromen...

Mijn nalatenschap heet gewoon mijn startpagina.