Catastrofe - Marlene Kuntz

Come stai, Gioele?

E come va la tua catastrofe?

Sei sempre là, ai portici

Al gelo che ti logora senza limite

E come sta il martire

E Fatima la fotografa?

E ancora c'è lì con voi un cucciolo

Così tenero e adorabile?

Gioele, sai

Sto pensando a te

E a come è facile

Perdere la dignità

Difficile

È capire invece che

È un attimo

Perché tocchi pure a me

No, la mia solidarietà

Mi nausea perché è inutile

Oh, la mia solidarietà

Mi nausea perché è sterile

Oh, mi domando com'è tenere a noi

Quando non si è più fra di noi

Quando non si è più fra di noi

Osservare noi

Quando non si è più fra di noi

Giudicate voi

Hoe gaat het met je, Joël?

En hoe gaat het met je catastrofe?

Je bent er altijd, in de speelhallen

Naar de vorst die je grenzeloos uitput

En hoe gaat het met de martelaar?

En Fatima de fotograaf?

En er is nog een puppy bij je

Zo knuffelig en schattig?

Joël, weet je?

Ik denk aan je

En hoe makkelijk is het

waardigheid verliezen

Moeilijk

Het is om in plaats daarvan te begrijpen dat

Het is een moment

Omdat het ook aan mij ligt

Nee, mijn solidariteit

Ik word er ziek van omdat het nutteloos is

Oh, mijn solidariteit

Ik word er ziek van omdat het steriel is

Oh, ik vraag me af hoe het is om voor ons te zorgen

Als je niet meer onder ons bent

Als je niet meer onder ons bent

Observeer ons

Als je niet meer onder ons bent

Oordeel zelf