Widower - Make Them Suffer

Will you remember me

As the one from the trees

When the forests used to sing

Or when I locked myself

In the heart of the wood

And threw away the key?

You just kept giving yourself away

A gift to cherish until piece by piece

You laid before the roots of time

Day by day the nights swallow the sun

And with every night the more you gave

Your sadness came undone

You just kept slipping through the cracks

Cracks of my fingertips

I only hope that you remember me

As the one from the trees

When the forests used to sing

Instead of when I locked myself

In the heart of the wood

And threw away the key

You’re not desire

You’re just a fucking widow

Weaving webs among the woods

I’m not the answer

But if you take my hand

I’ll show you the world of the dead

There you were smiling into the night

I watched you sing for hours on end

We’re the telltale spiders

Spinning webs and singing songs

Sharing your stories with the moon and the trees

With a world which strung you along

I’ve shut you out

I don’t like your stories anymore

They always end so fucking sad

Fuck

I’ve turned my back

I’ve turned my back

On you for good

Just keep smiling into the night

I watched you pass me by

Every night you died

With a smile on your face

In my dreams you wept blood

From your eyes

Just keep smiling into the night

My beautiful bride

Just keep smiling into the night

My beautiful bride

I fell for your bleeding crimson eyes

Just so you—just so you know

I’ll always remember you

As the telltale spider

When darkness crept into our days

Sharing stories with the world

Until piece by piece you gave your heart away

You’re not desire

You’re just a fucking widow

Weaving webs among the woods

I’m not the answer

But if you take my hand

I’ll show you the world of the dead

I hate sad stories

They always end the same

I’ll never forget how the forest wept

When you gave yourself away

Zal je me onthouden?

Als die van de bomen

Toen de bossen nog zongen

Of wanneer ik mezelf op slot deed

In het hart van het bos

En de sleutel weggegooid?

Je bleef jezelf maar weggeven

Een cadeau om te koesteren tot stukje voor stukje

Je lag voor de wortels van de tijd

Dag na dag slikken de nachten de zon op

En met elke nacht hoe meer je gaf

Je verdriet is ongedaan gemaakt

Je bleef maar door de kieren glippen

Barsten van mijn vingertoppen

Ik hoop alleen dat je me nog herinnert

Als die van de bomen

Toen de bossen nog zongen

In plaats van wanneer ik mezelf op slot deed

In het hart van het bos

En gooide de sleutel weg

Je bent geen verlangen

Je bent gewoon een verdomde weduwe

Webben weven tussen de bossen

Ik ben niet het antwoord

Maar als je mijn hand pakt

Ik zal je de wereld van de doden laten zien

Daar lachte je de nacht in

Ik heb je urenlang zien zingen

Wij zijn de veelbetekenende spinnen

Webben draaien en liedjes zingen

Deel je verhalen met de maan en de bomen

Met een wereld die je aan het lijntje hield

Ik heb je buitengesloten

Ik vind je verhalen niet meer leuk

Ze eindigen altijd zo verdrietig

Neuken

Ik heb mijn rug toegekeerd

Ik heb mijn rug toegekeerd

Voorgoed op jou

Blijf gewoon lachen tot in de nacht

Ik zag je langs me lopen

Elke nacht stierf je

Met een glimlach op je gezicht

In mijn dromen weende je bloed

Uit jouw ogen

Blijf gewoon lachen tot in de nacht

Mijn mooie bruid

Blijf gewoon lachen tot in de nacht

Mijn mooie bruid

Ik viel voor je bloedende karmozijnrode ogen

Gewoon zodat jij - gewoon zodat je het weet

Ik zal je altijd herinneren

Als de veelbetekenende spin

Toen de duisternis in onze dagen kroop

Verhalen delen met de wereld

Totdat je stukje bij beetje je hart weggaf

Je bent geen verlangen

Je bent gewoon een verdomde weduwe

Webben weven tussen de bossen

Ik ben niet het antwoord

Maar als je mijn hand pakt

Ik zal je de wereld van de doden laten zien

Ik haat trieste verhalen

Ze eindigen altijd hetzelfde

Ik zal nooit vergeten hoe het bos huilde

Toen je jezelf weggaf