Neverbloom - Make Them Suffer

A single tear from the elms of emptiness falls to stain the cracked earth and

the soil breathes one final, desperate, breathe of life.

Tiny budding flowers

and colours of joy and hope explode from the water-bead.

Undying, undimming,

before shattering to dust.

These woods have no memory of the touch of sun,

or the smell of dew, and all I can hear through the deafening silence are the

moaning trees.

It was Morrow who cursed this place.

Now, cheerless and stagnant,

it screams in the night so we hearken the cries from the heart of the wood.

I linger on in doubt, darkness comes early down here.

Wishing upon ages,

these flowers will someday bloom.

I’d wait here forever just to see these flowers bloom.

They never bloom.

You fucking betrayed us, in these woodlands we wove, dreaming amidst the groves.

Morrow, No one could stop us.

although, now the orchards no longer grow,

So I’ll reclaim the throne of woe.

I’m starting to count the stars by myself,

and this winter is eating away at my soul.

I’ll always remember the day I was stabbed in the back.

Stabbed in the back.

Just like teardrops, the limbs of the dying trees began to fall, one by one.

Now let me sleep.

Let me sleep, In this garden that never blooms.

A single tear from the elms of emptiness falls to stain the cracked earth and

the soil breathes one final, desperate, breathe of life.

Tiny budding flowers

and colours of joy and hope explode from the water-bead.

Undying, undimming,

before shattering to dust.

These woods have no memory of the touch of sun,

or the smell of dew, and all I can hear through the deafening silence are the

moaning trees.

So here I will wait for the spring, In the garden of tears.

If you listen in the night, you hearken the cries from the heart of the wood.

And so here I will wait, until my last dying days.

Wishing upon ages,

these flowers will someday bloom.

I’d wait here forever just to see these flowers bloom.

They never bloom.

Een enkele traan van de iepen van de leegte valt om de gebarsten aarde te bevlekken en

de bodem ademt een laatste, wanhopige, levensadem.

Kleine ontluikende bloemen

en kleuren van vreugde en hoop exploderen uit de waterkraal.

Onsterfelijk, ononderbroken,

voordat het tot stof verbrijzelt.

Deze bossen herinneren zich niet aan de aanraking van de zon,

of de geur van dauw, en alles wat ik hoor door de oorverdovende stilte zijn de

kreunende bomen.

Het was Morrow die deze plek vervloekte.

Nu, troosteloos en stilstaand,

het schreeuwt in de nacht, dus we luisteren naar de kreten vanuit het hart van het bos.

Ik blijf twijfelen, de duisternis komt hier vroeg.

Eeuwenlang wensen,

deze bloemen zullen ooit bloeien.

Ik zou hier voor altijd wachten om deze bloemen te zien bloeien.

Ze bloeien nooit.

Je hebt ons verdomme verraden, in deze bossen die we weefden, dromend tussen de bosjes.

Morgen kan niemand ons stoppen.

hoewel de boomgaarden nu niet meer groeien,

Dus ik zal de troon van wee terugeisen.

Ik begin de sterren zelf te tellen,

en deze winter vreet aan mijn ziel.

Ik zal me altijd de dag herinneren dat ik in de rug werd gestoken.

In de rug gestoken.

Net als tranen begonnen de takken van de stervende bomen één voor één te vallen.

Laat me nu slapen.

Laat me slapen, In deze tuin die nooit bloeit.

Een enkele traan van de iepen van de leegte valt om de gebarsten aarde te bevlekken en

de bodem ademt een laatste, wanhopige, levensadem.

Kleine ontluikende bloemen

en kleuren van vreugde en hoop exploderen uit de waterkraal.

Onsterfelijk, ononderbroken,

voordat het tot stof verbrijzelt.

Deze bossen herinneren zich niet aan de aanraking van de zon,

of de geur van dauw, en alles wat ik hoor door de oorverdovende stilte zijn de

kreunende bomen.

Dus hier zal ik wachten op de lente, In de tuin van tranen.

Als je 's nachts luistert, hoor je de kreten uit het hart van het bos.

En dus hier zal ik wachten, tot mijn laatste sterfdagen.

Eeuwenlang wensen,

deze bloemen zullen ooit bloeien.

Ik zou hier voor altijd wachten om deze bloemen te zien bloeien.

Ze bloeien nooit.