Chronicles - Make Them Suffer

Fear my name, in the dead of the night for I am reborn of flame.

You will feel my wrath, I will destroy all things that lay in my path

It’s raining relentlessly, and the last little flickering flame which I kindled

and cared for so dearly is beginning to wither and fade.

Now here I tend,

in darkness.

Scrawling onto tattered pages you once held so close.

Sleep has overtaken us, and if it weren’t for these binds I would float away.

Fear my name, In the dead of the night.

My burden is bound by tales I wrote, these have been the Chronicles of Woe.

Burn down the forests.

No longer are they my home.

Morrow, you cursed them, or so it reads in the Chronicles of Woe.

Now feel my wrath.

Tear down the skies.

Feel my wrath, my hatred engulfs me, destroying your dreams.

Feel my wrath, I’ll bide my time and burn you alive.

Feel my wrath.

My vengeance shall be swift, at my burning hand,

The flames from my fingertips dwindle and cheer, at the torment of man.

Tear down the fucking skies.

Can you feel the surge of hatred from my torment.

I burdened your stories, you left for me dead and cursed the forest.

My name is forever echoed throughout the wastes, and my malevolence is eating

my heart out.

Should you hear it,

Fear my name, in the dead of the night for I am reborn of flame.

You will feel my wrath, I will destroy all things that lay in my path

I’ve burdened your stories, your codex of sorrow and lies.

I relinquish this duty, take back what once you kept so safe.

Fear my name, In the dead of the night.

I burden no longer the tales I wrote, take of me these Chronicles of Woe.

Burn down the forests.

No longer are they my home.

Morrow, you cursed them, or so it reads in the Chronicles of Woe.

Fear my name, In the dead of the night.

I burden no longer the tales I wrote, take of me these Chronicles of Woe.

Fear my name, In the dead of the night.

I burden no longer the tales I wrote.

These are the Chronicles of Woe.

Vrees mijn naam, in het holst van de nacht, want ik ben herboren uit vlam.

Je zult mijn woede voelen, ik zal alles vernietigen dat op mijn pad ligt

Het regent onophoudelijk, en de laatste kleine flikkerende vlam die ik heb aangestoken

en zo dierbaar wordt verzorgd, begint te verwelken en te vervagen.

Nu heb ik de neiging,

in het donker.

Krabbelen op gescheurde pagina's die je ooit zo dichtbij hield.

De slaap heeft ons ingehaald en als deze banden er niet waren, zou ik wegdrijven.

Vrees mijn naam, In het holst van de nacht.

Mijn last is gebonden aan verhalen die ik heb geschreven, dit zijn de Chronicles of Wee.

Brand de bossen plat.

Ze zijn niet langer mijn thuis.

Morgen heb je ze vervloekt, of zo staat er in de Chronicles of Wee.

Voel nu mijn woede.

Scheur de lucht af.

Voel mijn woede, mijn haat overspoelt me ​​en vernietigt je dromen.

Voel mijn woede, ik wacht mijn tijd af en verbrand je levend.

Voel mijn woede.

Mijn wraak zal snel zijn, op mijn brandende hand,

De vlammen van mijn vingertoppen doven en juichen, bij de kwelling van de mens.

Scheur de verdomde luchten af.

Kun je de golf van haat voelen door mijn kwelling.

Ik heb je verhalen belast, je bent dood voor me vertrokken en het bos vervloekt.

Mijn naam klinkt voor altijd door het afval, en mijn boosaardigheid is aan het eten

mijn hart uit.

Mocht je het horen,

Vrees mijn naam, in het holst van de nacht, want ik ben herboren uit vlam.

Je zult mijn woede voelen, ik zal alles vernietigen dat op mijn pad ligt

Ik heb je verhalen belast, je codex van verdriet en leugens.

Ik doe afstand van deze plicht, neem terug wat je ooit zo veilig hebt bewaard.

Vrees mijn naam, In het holst van de nacht.

Ik belast niet langer de verhalen die ik schreef, neem deze Kronieken van Wee van mij.

Brand de bossen plat.

Ze zijn niet langer mijn thuis.

Morgen heb je ze vervloekt, of zo staat er in de Chronicles of Wee.

Vrees mijn naam, In het holst van de nacht.

Ik belast niet langer de verhalen die ik schreef, neem deze Kronieken van Wee van mij.

Vrees mijn naam, In het holst van de nacht.

Ik belast niet langer de verhalen die ik schreef.

Dit zijn de Kronieken van Wee.