В метро - LeTai

Серые стены задавят массивом

И нету просвета здесь, как в Филях

Я тут один и лишь ловит мой взгляд

Плитка из старого кафеля

Лёгкий мотив засел в голове,

Но забуду его за оконными рамами

На станции тихо мерцает неон

И вокруг лишь колонны из мрамора,

Но вдруг, вдалеке, вижу свет

Из тоннеля доносится воющий скрип

Большой, металлический змей вылетает,

А в нем сотни душ внутри,

Но посреди бесконечной толпы

Я увидел лицо, словно чудо с икон

И я, как прикованный, медленной поступью заплываю в вагон

Мой путь пролегает сквозь томные лица

Мечтающих, чтоб была теплой зима

Вереница событий, забытые в быте

Единая масса, лишь толпы зевак

И я пробираюсь к одной, что мой мир

Всколыхнула за считанный миг

Защита пробита, защиплет в груди

И я принимаю застенчивый вид

И вот, я уже за спиной, чувствую

Как мысли кружат мне голову

Ловлю ее взгляд в отражении стекла

И глаза увожу сразу в сторону

Уже много себе напридумал

Сознание её идеальной слепило

Я не знаю, чем пахнет она,

Но теперь этот запах мой самый любимый

Сколько было людей каждый день вокруг чужаков?

Сколько миль мы прошли, под землёй, из плиточных троп?

И как хамелеон, что в душе всегда одинок

Как же люблю я по несколько раз на неделе

Влюбляться в метро

Сколько было людей, каждый день, вокруг чужаков?

Сколько миль мы прошли, под землёй, из плиточных троп?

И как хамелеон, что в душе всегда одинок

Как же люблю я по несколько раз на неделе

Влюбляться в метро

И вдруг я увидел улыбку

Застывшую в стеклах закрытых дверей

Поверить не мог, неужель это мне?

От восторга готов умереть

Представить подвластно не каждому

Насколько же сильно я счастлив

Мне неистово страшно,

Но знаю: кого-то счастливей

Меня здесь сейчас нет

И я словно бог придумал наш мир

Где только с тобой милый рай для двоих

И мы навсегда и сядем одни

В этих райских садах

Наплевать на других, ведь от взглядов

Недобрых укроет небес высота

Мы счастливы вот уже двадцать минут

Хотя я не спросил, что за имя,

Но разве сейчас это важно?

Мы любим и, вроде как, любим взаимно

Сценарий как будто из фильма

Всё было прекрасно, но двери открылись

И ты за мгновение вышла

Я предан и не прощу

Что на сердце останется шов

Откуда ты знаешь?

Может попозже немного

Я бы подошёл, но двери открылись опять

И опять я увидел чудо с иконы

Я не помню куда должен ехать

И вот уже всё начинается снова…

Сколько было людей каждый день вокруг чужаков?

Сколько миль мы прошли, под землёй, из плиточных троп?

И как хамелеон, что в душе всегда одинок

Как же люблю я по несколько раз на неделе

Влюбляться в метро

Сколько было людей, каждый день, вокруг чужаков?

Сколько миль мы прошли, под землёй, из плиточных троп?

И как хамелеон, что в душе всегда одинок

Как же люблю я по несколько раз на неделе

Влюбляться в метро

Grijze muren worden verpletterd door een array

En er is hier geen licht, zoals in Fili

Ik ben hier alleen en trekt alleen mijn aandacht

Tegels van oude tegels

Een licht motief nestelde zich in mijn hoofd,

Maar ik zal hem vergeten achter de raamkozijnen

Neon flikkert stilletjes op het station

En rond alleen kolommen van marmer,

Maar plotseling, in de verte, zie ik een licht

Er komt een huilend gekraak uit de tunnel

Een grote, metalen vlieger vliegt uit,

En het heeft honderden zielen binnenin,

Maar te midden van een eindeloze menigte

Ik zag een gezicht als een wonder van iconen

En ik zwem, als geketend, langzaam de auto in

Mijn pad loopt door lome gezichten

Dromen van een warme winter

Een reeks gebeurtenissen vergeten in het dagelijks leven

Een enkele massa, alleen menigten toeschouwers

En ik baan me een weg naar een die mijn wereld is

In een mum van tijd wakker gemaakt

De bescherming is kapot, het knelt in de borst

En ik kijk verlegen

En nu, ik ben al achter, voel ik me

Hoe gedachten mijn hoofd tollen

Ik vang haar blik in de glasreflectie

En ik richt mijn ogen meteen opzij

Al veel aan gedacht

Bewustzijn van haar ideaal verblind

Ik weet niet hoe ze ruikt

Maar nu is deze geur mijn favoriet

Hoeveel mensen waren er elke dag bij de vreemdelingen?

Hoeveel mijlen hebben we ondergronds gelopen vanaf tegelpaden?

En als een kameleon die altijd alleen is in de ziel

Hoe ik meerdere keren per week liefheb

verliefd worden op de metro

Hoeveel mensen waren er elke dag rond vreemden?

Hoeveel mijlen hebben we ondergronds gelopen vanaf tegelpaden?

En als een kameleon die altijd alleen is in de ziel

Hoe ik meerdere keren per week liefheb

verliefd worden op de metro

En ineens zag ik een glimlach

Bevroren in het glas van gesloten deuren

Ik kon het niet geloven, ben ik het echt?

Klaar om te sterven van genot

Presentatie is niet voor iedereen

Hoe blij ben ik

ik ben vreselijk bang

Maar ik weet: iemand is gelukkiger

Ik ben hier nu niet

En ik ben alsof God met onze wereld op de proppen kwam

Waar alleen bij jou een zoet paradijs voor twee is

En we zullen voor altijd en alleen zitten

In deze hemelse tuinen

Geef niets om anderen, want van het uiterlijk

Hoogte zal de onaardige dekken

We zijn nu al twintig minuten gelukkig

Hoewel ik niet vroeg wat de naam was,

Maar maakt het nu wat uit?

We houden van en het lijkt erop dat we van elkaar houden

Scenario alsof uit een film

Alles was in orde, maar de deuren gingen open

En je ging zo weg

Ik ben toegewijd en zal niet vergeven

Dat er een naad op het hart zal blijven

Hoe weet je dat?

Misschien wat later

Ik zou zijn gekomen, maar de deuren gingen weer open

En weer zag ik een wonder van het icoon

Ik weet niet meer waar ik heen moet

En nu begint alles opnieuw...

Hoeveel mensen waren er elke dag bij de vreemdelingen?

Hoeveel mijlen hebben we ondergronds gelopen vanaf tegelpaden?

En als een kameleon die altijd alleen is in de ziel

Hoe ik meerdere keren per week liefheb

verliefd worden op de metro

Hoeveel mensen waren er elke dag rond vreemden?

Hoeveel mijlen hebben we ondergronds gelopen vanaf tegelpaden?

En als een kameleon die altijd alleen is in de ziel

Hoe ik meerdere keren per week liefheb

verliefd worden op de metro