La Madeja - La Vela Puerca

Allá afuera

Hay una tormenta que enreda

Los hilos que fueron madeja

Y no puedo desenredar

¿Quién pudiera?

Dejar la tormenta allá afuera

Buscarle la punta a la cuerda

Y andar sin el peso de errar

¿Yo quién soy?

¿Qué es lo que esperabas de mi?

¿Será siempre así?

¿Qué puedo decir

Que no te haya dicho hasta aquí?

Hay tanto viento tanto aliento

Que se estrella contra mi

Tanto miedo, tanto encierro

Que tener que redimir en mi

Allá afuera

Confunden amor con miseria

Los cables se vuelven cadenas

Y el tiempo no sabe esperar

¿Quién pudiera?

Pensar sin disfraz mi careta

Creer que hay alguna manera

Perder y volver a apostar

Yo no soy

Lo que otros esperan de mi

Eso lo entendí

Soy algo que fui

Con algo que intento vivir

buiten

Er is een storm die verstrikt

De draden die streng waren

En ik kan niet ontwarren

Wie zou dat kunnen?

Laat de storm daarbuiten

Vind het einde van het touw

En lopen zonder het gewicht van het maken van fouten

Wie ben ik?

Wat verwacht je van mij?

Zal het altijd zo zijn?

Wat kan ik zeggen

Wat heb ik je tot hier niet verteld?

Er is zoveel wind, zoveel adem

bots tegen me aan

Zoveel angst, zoveel opsluiting

Dan in mij moeten verzilveren

buiten

Ze verwarren liefde met ellende

De kabels worden kettingen

En de tijd weet niet hoe te wachten

Wie zou dat kunnen?

Denk zonder mijn masker te verhullen

geloof dat er een manier is

Verliezen en opnieuw gokken

ik ben niet

Wat anderen van mij verwachten

dat begreep ik

Ik ben iets dat ik was

Met iets probeer ik te leven