Schmerz - Kirlian Camera

Padre mio raccomando lo spirito mio nelle tue mani

E così dicendo lo spirito uscì fuori dal corpo

E rimase col capo chinato e sul petto

Oh, com’era l’anima della madre allora

Quando lo suo figliuolo vedea con tanta pena venir meno

E gridare e piangere e morire

Dhé, or che faceva allora la Maddalena sua fidele e diletta discepola

E che faceva san Giovanni, il quale era amato da lui sopra tutti gli altri

E che facevano l’altre due sorelle, e che podevano elle fare

Parte sì tutta la gente e rimane la tristissima madre sua

Con quelle altre quattro persone che dette sono

Porsi a sedere a lato alla croce

E contemplano suo diletto figliolo

E piangeva e lacrimava senza rimedio ognuno

Guardavan le ferite delle mani e dilli piedi e del labbro

Ora all’una ed ora all’altra

E il volto e il capo

E vedeva le punture degli spilli

La barba divelta

E la faccia brutta di sputo e di sangue

E guardando e piangendo non si potea saziare

Mijn vader, ik beveel mijn geest in uw handen

En dus zeggend dat de geest uit het lichaam kwam

En hij bleef met zijn hoofd gebogen en op zijn borst

Oh, hoe de ziel van de moeder toen was

Toen zijn zoon zag met zoveel pijn viel hij flauw

En schreeuwen en huilen en sterven

Wat deed Magdalena toen, haar trouwe en geliefde leerling?

En wat deed St. John, die door hem boven alle anderen geliefd was?

En wat de andere twee zussen deden en wat ze konden doen?

Ja, alle mensen gaan weg en zijn erg verdrietige moeder blijft

Met die andere vier mensen die zeiden dat ze zijn

Ga naast het kruis zitten

En ze overwegen haar geliefde zoon

En iedereen huilde en huilde zonder remedie

Ze keken naar de wonden aan de handen en voeten en lip

Nu naar de een en nu naar de ander

En het gezicht en het hoofd

En hij zag de speldenprikken

De baard is gescheurd

En het gezicht lelijk van spuug en bloed

En kijken en huilen kon niet worden bevredigd