Wolves - Josh Ritter

I still remember that time when we were dancing

We were dancing to a song that I’d heard

Your face was simple and your hands were naked

I was singing without knowing the words

But I started listening to the wolves in the timber

Wolves in the timber at night

I heard their songs when I looked in the mirror

In the howls and the moons round my eyes

So long, so high

So long, so high

So long, so high

So long

Then winter came and there was little left between us

Skin and bones of love won’t make a meal

I felt my eyes lifting over your shoulder

There were wolves at the edge of the field

So high

And one day I just woke up

And the wolves were all there

Wolves in the piano

Wolves underneath the stairs

Wolves inside the hinges

Circling round my door

At night inside the bedsprings

Clicking cross the floor

I still don’t know how they found me

I’ll never know quite how

I still can’t believe they heard me

I was howling out that loud

At times in the frozen nights I go roaming

In the bed she used to share with me

I wake in the fields with the cold and the lonesome

The moon’s the only face that I see

Ik herinner me nog die keer dat we aan het dansen waren

We waren aan het dansen op een nummer dat ik had gehoord

Je gezicht was simpel en je handen waren naakt

Ik was aan het zingen zonder de woorden te kennen

Maar ik begon te luisteren naar de wolven in het bos

Wolven in het bos 's nachts

Ik hoorde hun liedjes toen ik in de spiegel keek

In het gehuil en de manen rond mijn ogen

Zo lang, zo hoog

Zo lang, zo hoog

Zo lang, zo hoog

Zo lang

Toen kwam de winter en was er weinig meer tussen ons

Huid en botten van liefde maken geen maaltijd

Ik voelde hoe mijn ogen over je schouder gingen

Er waren wolven aan de rand van het veld

Zo hoog

En op een dag werd ik net wakker

En de wolven waren er allemaal

Wolven in de piano

Wolven onder de trap

Wolven in de scharnieren

Rond mijn deur cirkelen

'S Nachts in de bedvering

Klikken over de vloer

Ik weet nog steeds niet hoe ze me hebben gevonden

Ik zal nooit precies weten hoe

Ik kan nog steeds niet geloven dat ze me hebben gehoord

Ik huilde zo hard

Soms in de bevroren nachten ga ik roamen

In het bed dat ze met mij deelde

Ik word wakker in de velden met de kou en de eenzaamheid

De maan is het enige gezicht dat ik zie