Eco - Jorge Drexler

Esto que estás oyendo ya no soy yo

Es el eco del eco, del eco de un sentimiento

Su luz fugaz alumbrando desde otro tiempo

Una hoja lejana que lleva y que trae el viento

Yo, sin embargo, siento que estás aquí

Desafiando las leyes del tiempo y de la distancia

Sutil, quizás, tan real como una fragancia

Un brevísimo lapso de estado de gracia

Eco… eco

Eco… eco

Ocupando de a poco el espacio de mi abrazo hueco

Esto que canto ahora continuará

Derivando latente en el éter, eternamente

Inerte, así, a la espera de aquél oyente

Que despierte a su eco de siglos de bella durmiente

Eco… eco

Eco… eco

Ocupando de a poco el espacio de mi abrazo hueco

Eco… eco

Eco… eco

Ocupando de a poco el espacio de mi abrazo hueco

Esto que estás oyendo ya no soy yo…

Ya no soy yo… Ya no soy yo… Ya no soy yo…

Wat je hoort, ben ik niet meer

Het is de echo van de echo, de echo van een gevoel

Zijn vluchtige licht schijnt uit een andere tijd

Een ver blad dat de wind draagt ​​en brengt

Ik voel echter dat je hier bent

De wetten van tijd en afstand tarten

Subtiel misschien, zo echt als een geur

Een zeer korte periode van genade

echo... echo

echo... echo

Beetje bij beetje de ruimte van mijn holle omhelzing innemen

Dit wat ik nu zing zal doorgaan

Voor eeuwig sluimerend in de ether

Inert, zoals dit, wachtend op die luisteraar

Dat wekt de echo van eeuwenlange schone slaap

echo... echo

echo... echo

Beetje bij beetje de ruimte van mijn holle omhelzing innemen

echo... echo

echo... echo

Beetje bij beetje de ruimte van mijn holle omhelzing innemen

Wat je hoort, ben ik niet meer...

Ik ben het niet meer... Ik ben het niet meer... Ik ben het niet meer...