Crépuscule - Jazzy Bazz

Le soleil commence à décliner

J’aimerais capturer un instant d'éternité

J’regrette que mes sens ne soient pas assez développés pour distinguer la vérité

On mène des vies de fous, j’mets des grands chassés dans une porte d’entrée

Qui en réalité est une sortie de secours

J’suis toujours dans le dix-neuvième, j’me pète toujours la tête au rhum

J’serai un vrai bonhomme quand j’saurai dire «je t’aime»

On s’rassure en espérant qu’les âmes survivent quand les drames surgissent

C’est fou à quel point la vie est grave furtive

J’ai tourné la tête face à c’que j’aurais dû voir

J’ai fait des projets pour l’avenir, il avait d’autres projets pour moi

J’remercie Dieu car j’serais rien sans la musique (rien)

J’remercie Dieu car j’serais rien sans la musique, han

De zon begint onder te gaan

Ik wil graag een moment van de eeuwigheid vastleggen

Ik betreur het dat mijn zintuigen niet voldoende ontwikkeld zijn om de waarheid te onderscheiden

We leiden gekke levens, ik zet grote jacht in een voordeur

Wat eigenlijk een nooduitgang is

Ik ben nog steeds in de negentiende, ik breek nog steeds mijn hoofd bij rum

Ik zal een echte goede man zijn als ik kan zeggen: "Ik hou van je"

We stellen onszelf gerust door te hopen dat zielen overleven wanneer zich tragedies voordoen

Het is gek hoe serieus het leven stealth is

Ik draaide mijn hoofd voor wat ik had moeten zien

Ik maakte plannen voor de toekomst, hij had andere plannen voor mij

Ik dank God, want ik zou niets zijn zonder de muziek (niets)

Ik dank God, want ik zou niets zijn zonder de muziek, han