Winter - Jason Webley

Hey kid, I’ve been watching you

Sleeping in the lilies with that old dull-bladed knife

Still in those bulletproof pajamas you’ve worn all your life

But tonight you’re in some murky bar

The music’s too loud, and you don’t feel like dancing

Not a familiar face in the room

Just that little voice in the back of your head

That’s always been there, but tonight it says:

The days are getting shorter, the air is getting colder

And as you sip your rum and coke, kid

You’re just getting older

You realize you’re sweating, and the air around you stinks

You stumble to the bathroom

Throw your head beneath the sink

And as you raise your eyes, your lips release a little groan

'Cause the face that’s grinning back at you

Just isn’t quite your own

So you go back to your lily petals

Pull those old pajamas tight

But you can’t shake this feeling

That your life is just a game of chess

Where ancient gods and devils fight

People stagger by you

Thick blood running down their faces

While little jet-black serpents

Try to mate with your shoelaces

An old blind dog’s been at your heels

With the overpowering stench of decay

And an old friend sends a package

The skull inside it seems to say:

I’m the face in every mirror, the shadow at your feet

The little light that glows behind

Each pair of eyes that you meet

You can hide inside your castle

Spend years thinking you’re free

But I’m like ancient Rome, baby, all roads lead to me

Okay kid, let me tell you a little story.

See, I don’t get into town too often

these days, but sometime soon old Jack Frost’s gonna blow back into the heart

of the big city

And I’ll scream until the buildings melt

Then whisper 'til they freeze

And I’ll stand on an icy tower with every eye fixed on me

And everyone will follow

As I raise my left hand to the sky

And together we’ll peel back the fabric

Of this world and stare into the void that lies behind

Hé jongen, ik heb naar je gekeken

Slapen in de lelies met dat oude mes met bot lemmet

Nog steeds in die kogelvrije pyjama die je je hele leven hebt gedragen

Maar vanavond zit je in een duistere bar

De muziek staat te hard en je hebt geen zin om te dansen

Geen bekend gezicht in de kamer

Alleen dat stemmetje in je achterhoofd

Dat is er altijd geweest, maar vanavond staat er:

De dagen worden korter, de lucht wordt kouder

En terwijl je van je rum en cola nipt, jochie

Je wordt gewoon ouder

Je realiseert je dat je zweet en de lucht om je heen stinkt

Je strompelt naar de badkamer

Gooi je hoofd onder de gootsteen

En terwijl je je ogen opheft, laten je lippen een beetje kreunen

Want het gezicht dat naar je grijnst

Is gewoon niet helemaal van jezelf

Dus je gaat terug naar je lelieblaadjes

Trek die oude pyjama strak aan

Maar je kunt dit gevoel niet van je afschudden

Dat je leven gewoon een spelletje schaak is

Waar oude goden en duivels vechten

Mensen wankelen je voorbij

Dik bloed stroomt over hun gezichten

Terwijl kleine gitzwarte slangen

Probeer te paren met je schoenveters

Een oude blinde hond zat je op de hielen

Met de overweldigende stank van verval

En een oude vriend stuurt een pakketje

De schedel erin lijkt te zeggen:

Ik ben het gezicht in elke spiegel, de schaduw aan je voeten

Het kleine licht dat erachter gloeit

Elk paar ogen dat je ontmoet

Je kunt je verstoppen in je kasteel

Breng jaren door met denken dat je vrij bent

Maar ik ben als het oude Rome, schat, alle wegen leiden naar mij

Oké jongen, laat me je een klein verhaal vertellen.

Kijk, ik kom niet zo vaak in de stad

tegenwoordig, maar binnenkort zal de oude Jack Frost terug in het hart blazen

van de grote stad

En ik zal schreeuwen tot de gebouwen smelten

Fluister dan tot ze bevriezen

En ik zal op een ijzige toren staan ​​met alle ogen op mij gericht

En iedereen zal volgen

Terwijl ik mijn linkerhand naar de hemel hef

En samen pellen we de stof terug

Van deze wereld en staar in de leegte die erachter ligt