Still - Jason Webley

Beyond the song that came before

Before the song that’s still to come

A stillness comes, a stillness comes

There’s still, still more to come

Back in the town where we were born

Just past the corner grocery store

Down littered pathways well explored

Across the garden and through the door

Inside a box under the floor

Tucked in a long-forgotten drawer

In letters written long before

In words that ask what words are for

What these dreams are for

The morning after the downpour

An unrequested last encore

In missives sent in semaphore

To friends you don’t call anymore

Between the water and the shore

Beneath the skin, outside the core

Among the virgins and with the whores

The stillness sounds its silent roar

For bodies withered, wrinkled, worn

That faith and time cannot restore

Behind the eyes you once adored

Behind the eyes you once adored

Behind the eyes you once adored

Behind the eyes you once adored

After the fire, between the wars

Inside the mind that still keeps score

Of synchronies and metaphors of patterns you cannot ignore

'Cause there will be more, yes there will be more

All through her hair and in her pores

In folds of clothing well explored

She asks you, do you still want more?

Do you still want more?

Do you still want more?

Do you still want more?

Do you still want more?

Do you still want more?

Voorbij het lied dat eerder kwam

Voor het nummer dat nog moet komen

Er komt een stilte, er komt een stilte

Er is nog, nog meer te komen

Terug in de stad waar we zijn geboren

Net voorbij de supermarkt op de hoek

Beneden bezaaide paden goed verkend?

Door de tuin en door de deur

In een doos onder de vloer

Verscholen in een lang vergeten la

In brieven die lang geleden zijn geschreven

In woorden die vragen waar woorden voor zijn

Waar zijn deze dromen voor?

De ochtend na de stortbui

Een ongevraagde laatste toegift

In missies verzonden in semafoor

Naar vrienden die je niet meer belt

Tussen het water en de kust

Onder de huid, buiten de kern

Onder de maagden en met de hoeren

De stilte klinkt zijn stille gebrul

Voor lichamen die verdord, gerimpeld, versleten zijn

Dat geloof en tijd niet kunnen herstellen

Achter de ogen die je ooit aanbad

Achter de ogen die je ooit aanbad

Achter de ogen die je ooit aanbad

Achter de ogen die je ooit aanbad

Na de brand, tussen de twee wereldoorlogen

In de geest die nog steeds de score bijhoudt

Van synchronisaties en metaforen van patronen die je niet kunt negeren

Want er zullen meer zijn, ja er zullen meer zijn

Door haar haar en in haar poriën

In plooien van kleding goed onderzocht

Ze vraagt ​​je, wil je nog meer?

Wil je nog meer?

Wil je nog meer?

Wil je nog meer?

Wil je nog meer?

Wil je nog meer?