Viking Heart - Jane Siberry

Can you see who it might be?

Tell old man to ring the bell

Climb the steps up from the sea

Strange and dark and very tall

Can you see who it might be?

Visitors — they are so few

Head so proud but curls so free

Looks like someone I once knew

David — of the Viking heart

Glitter of the sea

It couldn’t

It wouldn’t

It daren’t be The men they see him up the coast

At the drinking house of Morley Arms

Hails the sea with every toast

and he hails the ladies with his charms

All the ladies he does love

Each day I saw his bosom swell

He’s not like me — I love but one

And I love that one and I know him well

Ah — but all the love

In the world was not enough

So I couldn’t

I wouldn’t

I daren’t say no David — how you made me feel

Every crack in every wall

Climb above the traps of man

Shout above the sirens call

But now the siren’s all you hear

Shamed and dizzy you can’t stop

All the things we used to fear

Are you spinning — little top?

The strangeness of it all

Is you know yourself so well

But you couldn’t

You wouldn’t

You daren’t say no Signs of you — they disappeared

Poems and candles — I don’t need

Flowers that you brought to me Fell into a book I never read

I cut my hair off like a man

Too much trouble and what’s more

It was tarnished by your hand

Gone my hair… into a drawer

I said — should you leave?

and you — you just agreed

so we couldn’t

we wouldn’t

we daren’t say no now I have been a woman true

taking all that life does send

I thought I could love just you

but the heart does sway and the body does bend

tales of you sometimes they come

I smile and nod quite naturally

my thoughts so rarely to you run

I watch the glitter of the sea

can you see who it might be?

tell old man to ring the bell

climb the steps up from the sea

I cannot see — I know him well

David of the Viking heart

glitter of the sea

it couldn’t

it wouldn’t

it daren’t be

Kun je zien wie het kan zijn?

Zeg tegen de oude man dat hij moet aanbellen

Beklim de trappen vanaf de zee

Vreemd en donker en erg lang

Kun je zien wie het kan zijn?

Bezoekers — het zijn er zo weinig

Hoofd zo trots maar krult zo vrij

Lijkt op iemand die ik ooit kende

David — van het Vikinghart

Glitter van de zee

Het kon niet

Het zou niet

Het durft de mannen niet te zijn, ze zien hem aan de kust

Bij het drinkhuis van Morley Arms

Begroet de zee bij elke toast

en hij begroet de dames met zijn charmes

Alle dames van wie hij houdt

Elke dag zag ik zijn boezem opzwellen

Hij is niet zoals ik — ik hou maar van één

En ik hou van die en ik ken hem goed

Ah — maar alle liefde

In de wereld was niet genoeg

Dus ik kon het niet

ik zou niet

Ik durf geen nee te zeggen David - hoe je me liet voelen

Elke barst in elke muur

Klim boven de valstrikken van de mens

Schreeuw boven de sirenes-oproep

Maar nu is de sirene alles wat je hoort

Beschaamd en duizelig kun je niet stoppen

Alle dingen waar we vroeger bang voor waren

Ben je aan het draaien - topje?

Het vreemde van alles

Ken je jezelf zo goed?

Maar je kon niet

dat zou je niet doen

Je durft geen nee te zeggen Tekenen van jou - ze zijn verdwenen

Gedichten en kaarsen — ik heb het niet nodig

Bloemen die je me bracht viel in een boek dat ik nooit heb gelezen

Ik knip mijn haar af als een man

Te veel moeite en wat meer is

Het is bezoedeld door je hand

Verdwenen mijn haar... in een lade

Ik zei: moet je weggaan?

en jij — je bent het er net mee eens

dus we konden het niet

we zouden niet

we durven geen nee te zeggen nu ben ik een echte vrouw geweest

het nemen van alles wat het leven stuurt

Ik dacht dat ik alleen van jou kon houden

maar het hart zwaait en het lichaam buigt

verhalen over jou, soms komen ze

Ik glimlach en knik heel natuurlijk

mijn gedachten die je zo zelden rennen

Ik kijk naar de glitter van de zee

kun je zien wie het kan zijn?

zeg de oude man dat hij moet aanbellen

beklim de trappen vanaf de zee

Ik kan niet zien — ik ken hem goed

David van het Vikinghart

glitter van de zee

het kon niet

het zou niet

het durft niet te zijn