La Complainte Du Bourreau - Jacques Douai

Quand pour les bourreaux

Le sol tremble,

Au petit jour, au petit jour,

C’est signe, qu’un juste,

Voit juste,

À la juste,

Hauteur du jour.

Signe que vont s’ouvrir ensemble,

Toutes les grilles et les tours,

Et que le juste et la passante,

Liberté,

Jailliront au jour.

Dans la demi-clarté, où tremblent

Les bourreaux, pour qui le sol tremble.

Dans la demi-clarté, où tremblent

Les bourreaux, pour qui le sol tremble.

Les bourreaux, pour qui le sol tremble,

Les bourreaux, pour qui le sol tremble.

Wanneer voor de beulen

De grond beeft,

Bij het ochtendgloren, bij het ochtendgloren,

Het is een teken dat het een rechtvaardige man is

kijk maar,

Eerlijk genoeg,

Hoogtepunt van de dag.

Teken dat samen zal openen,

Alle roosters en torens,

En dat de rechtvaardige en de voorbijganger,

Vrijheid,

Zal aan het licht komen.

In de schemering, waar beven

De beulen, voor wie de grond beeft.

In de schemering, waar beven

De beulen, voor wie de grond beeft.

De beulen, voor wie de grond beeft,

De beulen, voor wie de grond beeft.