Бирюсинка - Иосиф Кобзон

До свиданья, белый город с огоньками на весу,

Через степи, через горы мне на речку Бирюсу.

Только лоси славят в трубы там сибирскую весну,

Только валят лесорубы там ангарскую сосну.

Припев:

Там, где речка, речка Бирюса,

Ломая лёд, шумит, поёт на голоса,

Там ждёт меня таёжная,

Тревожная краса…

Ни берёзку, ни осинку, ни кедровую тайгу,

А девчонку-бирюсинку позабыть я не могу.

С ружьецом уйдёт под вечер, не найдёшь четыре дня.

Может, в лося выстрел метил, а ударил он в меня.

Припев:

Там, где речка, речка Бирюса,

Ломая лёд, шумит, поёт на голоса,

Там ждёт меня таёжная,

Тревожная краса…

Пусть красивы городские, у неё глаза синей.

Городские не такие, коли сердце тянет к ней.

Перед этим синим взором я, как парус на волне.

То ль её везти мне в город, то ль в тайге остаться мне.

Припев:

Там, где речка, речка Бирюса,

Ломая лёд, шумит, поёт на голоса,

Там ждёт меня таёжная,

Тревожная краса…

Vaarwel, witte stad met lichtjes in de lucht,

Door de steppen, door de bergen, naar de Biryusa-rivier.

Alleen elanden prijzen de Siberische bron in de pijpen,

Alleen houthakkers hakken daar Angarsk-dennen.

Refrein:

Waar de rivier, de Biryusa-rivier,

Het ijs breken, lawaai maken, voor stemmen zingen,

Er wacht een taiga op mij,

Angstige schoonheid...

Noch berk, noch esp, noch ceder taiga,

En ik kan het turquoise meisje niet vergeten.

Hij gaat 's avonds met een pistool weg, je zult het vier dagen lang niet vinden.

Misschien richtte hij een schot op de eland en raakte hij mij.

Refrein:

Waar de rivier, de Biryusa-rivier,

Het ijs breken, lawaai maken, voor stemmen zingen,

Er wacht een taiga op mij,

Angstige schoonheid...

Laat de stadsmensen mooi zijn, haar ogen zijn blauw.

Stadsmensen zijn niet zo, als het hart tot haar wordt aangetrokken.

Voor deze blauwe blik ben ik als een zeil op een golf.

Of ik moet haar naar de stad brengen, of ik moet in de taiga blijven.

Refrein:

Waar de rivier, de Biryusa-rivier,

Het ijs breken, lawaai maken, voor stemmen zingen,

Er wacht een taiga op mij,

Angstige schoonheid...