Wind And Sail - Icehouse

Now as the early light is catching the folds

Black lace and satin wrapped, wrapped up against her face

She turns her frozen steps that break the frost and cold

Beyond the misty bay, still sleeping to the east

«Too many miles», she hears the seabirds call

Her captain’s ship, she waits for Wind and Sail

Below the breaking point the tide will ebb and fall

The storm is silent now, as silent as the dawn

Above the rocks and cliffs she watches all the while

She waits for distant sails that never will return

«Too many miles», she hears the seabirds call

Her captain’s ship, she waits for Wind and Sail

Below the breaking point the tide will ebb and fall

The storm is silent now, as silent as the dawn

«Too many miles», she hears the seabirds call

Her captain’s ship, she waits for Wind and Sail

Nu het vroege licht de plooien opvangt

Zwart kant en satijn gewikkeld, gewikkeld tegen haar gezicht

Ze draait haar bevroren stappen die de vorst en kou breken

Voorbij de mistige baai, slapend nog steeds in het oosten

«Te veel mijlen», hoort ze de zeevogels roepen

Het schip van haar kapitein, ze wacht op wind en zeil

Onder het breekpunt zal het tij gaan eb en vloed

De storm is nu stil, zo stil als de dageraad

Boven de rotsen en kliffen kijkt ze de hele tijd toe

Ze wacht op verre zeilen die nooit meer zullen terugkeren

«Te veel mijlen», hoort ze de zeevogels roepen

Het schip van haar kapitein, ze wacht op wind en zeil

Onder het breekpunt zal het tij gaan eb en vloed

De storm is nu stil, zo stil als de dageraad

«Te veel mijlen», hoort ze de zeevogels roepen

Het schip van haar kapitein, ze wacht op wind en zeil