Mente do Compositor - Haikaiss

Eu sigo até o limite que contesta agora minha fé

O limite que te impede está de pé

O limite que te impede de aturar crocodilagem

Pois então me traga o medo assim vejo sentido na coragem

O medo fez achar sentido na coragem, olha eu de novo

O que eu vou fazer se eu sou um pedaço da cidade

A camisa encarde e metade do alarde eu mando pra Marte

Vagamos e aperte o botão de start, Spinardi

Nós somos um buraco de incertezas

Enquanto pensamos do universo somos presas, eterna riquezas

Sei que tu não entende a dimensão, cê lembra?

Enquanto houver ponto de vista não existe perfeição

E sem noção, parei pra rever

Que no parquinho de diversão você me viu proceder

Parceiro, então presta atenção no que tu faz, no que tu diz

Talvez viver se questionando é se esquecer de viver

As vezes me afundei nas teses, o que nós somos?

Mordomos da vida ou pra vida mordomos?

Agora nos encontramos espalhando preces

E convenhamos, fugindo das fezes

A pergunta me esquece até acordar de novo

E um chute pro tombo na luta dos cashs

Prestes de outro gesto ruim pra coletar

Ou de um novo intrometido a palpitar, investe

A vida é muito longa pra quem quer pensar pequeno

Dos melhores boldos às melhores músicas

Inspirações a resgatar, me revive enquanto me difunde

Eu penso, logo existo e minha existência é rude

Eu não acredito em presságio, eu me baseio em atitude

Desliga o time code, o Fruity Loops

Passei a tarde toda ouvindo Madlib

Não tô de touca, algumas me dão sopa

Duas dentro do «Rroca» e eu preciso me focar

Nós, MCs, somos lideres da tropa

Uma palavra errada e você cava a cova

Presta atenção se não a tua ideia mofa

Hip-Hop não é o rancho da farofa

Nós, MCs, somos lideres da tropa

Uma palavra errada e você cava a cova

Me cansei dessa exposição, minha solidão, minha prova

Minha intenção, as vezes tudo, as vezes nada

A análise, como parecer um normal louco?

Odeio sogra e sogro

Surpreendo pouco a pouco, se satura a informação

Entupiram uma nação de gordura, entretenimento e insatisfação

Vi a ignorância e ironia bem tratados

Seres tão confusos, sempre tão mal educados

E eu converso em recesso, imerso no verso

Tô pronto, despeço e despenco, no tombo atraí progresso, otário!

Oscilando entre vontade e necessário

Narro um trecho da perturbação, hobby do imaginário

Em que paredes me ignoram, o passado é uma gaveta

Planetas se contornam e geram o efeito borboleta

Aprendo, dinheiro atrai problema

Papel atrai poema, poeta atrai mulher e mulher atrai problema

Dinheiro atrai mulher só pra virarem tema

Ação atrai sujeito, expressão que vira lema

E condena sua norma culta, combina quando se acerta

Minha cena, então me descubra em um cenário que se acoberta

Entenda, por aqui a história nunca se completa

Essa foi sua visita a mente do poeta

Ik volg tot de grens die mijn geloof nu uitdaagt

De limiet die u verhindert, staat

De limiet die voorkomt dat je krokodil verdraagt

Nou, breng me dan angst, zodat ik zin in moed zie

De angst zorgde ervoor dat ik zin kreeg in moed, kijk me nog eens aan

Wat moet ik doen als ik een deel van de stad ben?

Het shirt bezoedelt en de helft van de ophef stuur ik naar Mars

Laten we ronddwalen en op de startknop drukken, Spinardi

We zijn een gat van onzekerheid

Terwijl we aan het universum denken, zijn we een prooi, eeuwige rijkdom

Ik weet dat je de dimensie niet begrijpt, weet je nog?

Zolang er een gezichtspunt is, is er geen perfectie

En zonder een idee stopte ik om te beoordelen

Dat je me in de speeltuin zag lopen

Partner, dus let op wat je doet, wat je zegt

Misschien is leven met jezelf in vraag te stellen vergeten te leven

Soms verzonk ik in stellingen, wat zijn wij?

Levensrentmeesters of rentmeesters voor het leven?

Nu merken we dat we gebeden verspreiden

En laten we eerlijk zijn, weglopen van uitwerpselen

De vraag vergeet me totdat ik weer wakker word

En een trap naar de val in de strijd om het geld

Op het punt om nog een slecht gebaar te verzamelen

Of van een kloppende nieuwe bemoeial, investeert

Het leven is te lang voor degenen die klein willen denken

Van de beste boldo's tot de beste liedjes

Inspiraties om te redden, herleef me terwijl je me verspreidt

Ik denk, dus ik ben en mijn bestaan ​​is onbeleefd

Ik geloof niet in voortekenen, ik vertrouw op houding

Schakel de tijdcode Fruity Loops uit

Ik heb de hele middag naar Madlib geluisterd

Ik draag geen pet, sommigen geven me soep

Twee in de «Rroca» en ik moet me concentreren

Wij MC's zijn troepenleiders

Eén verkeerd woord en je graaft het graf

Let op als je idee niet bespot

Hiphop is niet de rancho van Farofa

Wij MC's zijn troepenleiders

Eén verkeerd woord en je graaft het graf

Ik werd moe van deze blootstelling, mijn eenzaamheid, mijn test

Mijn bedoeling, soms alles, soms niets

De analyse, hoe zie je eruit als een gek normaal persoon?

Ik haat schoonmoeder en schoonvader

Ik verras beetje bij beetje, het verzadigt de informatie

Ze verstopten een natie van vet, entertainment en ontevredenheid

Ik zag onwetendheid en ironie goed behandeld

Wezens zo verward, altijd zo onbeleefd

En ik zet om in een uitsparing, ondergedompeld in het vers

Ik ben klaar, ik vuur en val, in de herfst trek ik vooruitgang aan, sukkel!

Oscillerend tussen wil en noodzakelijk

Ik vertel een fragment uit de storing, een denkbeeldige hobby

In welke muren mij negeren, is het verleden een la

Planeten contouren en genereren het vlindereffect

Ik leer, geld trekt problemen aan

Papier trekt gedicht aan, dichter trekt vrouw aan en vrouw trekt probleem aan

Geld trekt vrouwen aan om een ​​onderwerp te worden

Actie trekt onderwerp aan, uitdrukking die motto wordt

En veroordeelt de gecultiveerde norm, matcht wanneer het goed komt

Mijn scene, dus ontdek mij in een scenario dat zichzelf dekt

Begrijp, hier is het verhaal nooit compleet

Dat was zijn bezoek aan de geest van de dichter