Tomb - Golem

Huge and menacing you lie ahead

No path you did reveal to me

And fate drives me to your peak

Where my doom shall be concealed

(lead — Hilbert)

Darkness hides your traps

And unnumbered cliffs wait

To be my icy tombstones

Hidden, when at last I failed

(lead — Mai)

The hopeful morning far away

A misty moon betrays my yearn

Harsh frost benumbs my limbs

As weakness fills my universe

All my effort, fruitless and cursed

While the tearless heavens burst

Thus crushed to the snowy ground

And in a last vision I am drowned

My chest’s corroding, the white’s bloodstained

The rotten life-stream escapes from my flesh

And having innocence denied the pain amplifies

That the sweet taste of suffering won’t be soiled

(lead — Hilbert)

A bloodily devoured corpse I’ll be soon

Unremembered through this silent tune

A carnal manifest against salvation

Locked in a black hole of damnation

Enorm en dreigend lig je voor je

Geen pad dat je me hebt onthuld

En het lot drijft me naar jouw hoogtepunt

Waar mijn ondergang zal worden verborgen

(hoofd — Hilbert)

Duisternis verbergt je vallen

En ongenummerde kliffen wachten

Om mijn ijzige grafstenen te zijn

Verborgen, toen ik eindelijk faalde

(lead — mei)

De hoopvolle ochtend ver weg

Een mistige maan verraadt mijn verlangen

Strenge vorst verdooft mijn ledematen

Terwijl zwakte mijn universum vult

Al mijn moeite, vruchteloos en vervloekt

Terwijl de tranenloze hemel barstte

Zo verpletterd tot de besneeuwde grond

En in een laatste visioen ben ik verdronken

Mijn borst roest, het wit zit onder het bloed

De rotte levensstroom ontsnapt uit mijn vlees

En als de onschuld wordt ontkend, wordt de pijn erger

Dat de zoete smaak van lijden niet bezoedeld wordt

(hoofd — Hilbert)

Een bloedig verslonden lijk zal ik binnenkort zijn

Onherinnerd door dit stille deuntje

Een vleselijk manifest tegen redding

Opgesloten in een zwart gat van verdoemenis