Never Knew - Gary Barlow

I found the road to nowhere,

The greener grass it turned to stone,

Your shadowed face shines a rainbow now,

The sign I found it pointed home.

Never knew that I’d miss you this way,

Never knew that pain could survive here inside.

Never knew that I’d miss you this much,

I’m reaching out to touch, I’m calling out for love.

I only walked to breathe again,

I felt the walls were falling down.

Caught a busy train to freedom,

Now here I stand in this lonely town.

Never knew that I’d miss you this way,

Never knew that pain could survive here inside.

Never knew that I’d miss you this much,

I’m reaching out to touch, I’m calling out for love.

Never knew that I’d miss you this way,

Never knew that pain could survive here inside.

Never knew that I’d miss you this much,

I’m reaching out to touch, I’m calling out for love

Ik vond de weg naar nergens,

Het groenere gras veranderde in steen,

Je beschaduwde gezicht straalt nu een regenboog,

Het bord dat ik vond, wees naar huis.

Nooit geweten dat ik je op deze manier zou missen,

Nooit geweten dat pijn hier binnen kon overleven.

Nooit geweten dat ik je zo zou missen,

Ik reik uit om aan te raken, ik roep om liefde.

Ik liep alleen om weer te ademen,

Ik voelde dat de muren naar beneden vielen.

Ik nam een ​​drukke trein naar vrijheid,

Nu sta ik hier in deze eenzame stad.

Nooit geweten dat ik je op deze manier zou missen,

Nooit geweten dat pijn hier binnen kon overleven.

Nooit geweten dat ik je zo zou missen,

Ik reik uit om aan te raken, ik roep om liefde.

Nooit geweten dat ik je op deze manier zou missen,

Nooit geweten dat pijn hier binnen kon overleven.

Nooit geweten dat ik je zo zou missen,

Ik reik uit om aan te raken, ik roep om liefde