In Graven Image - Evoken

Through funeral mists, dissonant chant surrounds

Aura of impurity obscured

Cimmerian shadows cast by moonlit skies

Seek solace amid the withered boughs

Winter shrouds the land in twilight frost

Alone to wander the darkened path…

«With sheets of fog spaced in horrible bands across a sky that curves, recedes,

descends, formed by the most sinister black smoke…»

Beyond the mournful veil of faded sunsets

Graven image etched in timeless sorrow

During the dark hours of winter’s misery

Archaic vision of impiety’s gift

Evoken winds, speak in sinister shades

Draped in nightfall, eternal skies

Sanctuary, unfound in labyrinthine courts

The impending silence-discordant…

Door begrafenisnevels omringt dissonante gezangen

Aura van onzuiverheid verduisterd

Cimmeriaanse schaduwen geworpen door maanverlichte luchten

Zoek troost tussen de verdorde takken

De winter hult het land in schemerige vorst

Alleen om over het donkere pad te dwalen...

«Met mistbladen in afschuwelijke banden verdeeld over een hemel die buigt, terugwijkt,

neerdaalt, gevormd door de meest sinistere zwarte rook...»

Voorbij de treurige sluier van vervaagde zonsondergangen

Graven beeld geëtst in tijdloos verdriet

Tijdens de donkere uren van de ellende van de winter

Archaïsche visie op de gave van goddeloosheid

Roep winden op, spreek in sinistere tinten

Gedrapeerd in het vallen van de avond, eeuwige luchten

Heiligdom, niet gevonden in labyrintische rechtbanken

De dreigende stilte-discordante...