Parastesh - Dariush

به وسعتت جهانم و شکنجه زار می کنم

ببین من از هجوم تو کجا فرار می کنم

من از نگاه کردنت، پرستش و شناختم

خدا را سجده می کنم، از این بتی که ساختم

به من بهانه ای بده، که کم شه باورم به تو

به من که هر شب از خودم، پناه می برم به تو

به من بهانه ای بده، که کم شه باورم به تو

به من که هر شب از خودم، پناه می برم به تو

چنان بریدم از خودم، که از هوای تو پرم

که با نفس کشیدنم، از تو شکست می خورم

ثواب می کنم تویی، گناه می کنم تویی

نگاه کن به هر کسی، نگاه می کنم تویی

به من بهانه ای بده، که کم شه باورم به تو

به من که هر شب از خودم، پناه می برم به تو

به من بهانه ای بده، که کم شه باورم به تو

به من که هر شب از خودم، پناه می برم به تو

Ik rouw om de uitgestrektheid van mijn wereld en marteling

Kijk waar ik ontsnap aan je aanval

Ik aanbad en kende je door naar je te kijken

Ik kniel neer voor God, van dit idool dat ik heb gemaakt

Geef me een excuus om het vertrouwen in je te verliezen

Ik zoek mijn toevlucht bij jou elke nacht

Geef me een excuus om het vertrouwen in je te verliezen

Ik zoek mijn toevlucht bij jou elke nacht

Ik heb mezelf zo gesneden dat ik uit je lucht sprong

Ik zal je verliezen door te ademen

Ik beloon je, ik zondig je

Kijk naar iedereen, ik kijk naar jou

Geef me een excuus om het vertrouwen in je te verliezen

Ik zoek mijn toevlucht bij jou elke nacht

Geef me een excuus om het vertrouwen in je te verliezen

Ik zoek mijn toevlucht bij jou elke nacht