Afterall - Chris Pureka

Suicidal sunrise and the tears upon your face

it seems all that keeps you existing in this place

are the powders and tonics after all the guests are gone

listening to the empty telephone

and if you thought she’d listen

you would tell her one more time

how you’d bargain with the devil

just to get her off your mind

oh, and last night’s confession

as you turned off the light was that

you swore you’d never forgive time

for all it’s done to you

and all you’ve been through

well I say «come back»

but you can’t see past yesterday

and I think there’s more to this

but you don’t hear a thing I say

I forfeit my position

just to hear you play the blues

well maybe this life’s not so cruel afterall

you wander through the minutes

and they slowly turn to hours

and the darkness that invites you

only helps 'til you come down

and you’d like to let it go

let it slip on through like sand

but you don’t know how to save yourself

you don’t know if you can

well I say come back…

maybe the clouds will part

and the sun will come out

maybe you’ll find someone

and get a brand new start

maybe you’ll open your eyes

to a different day

maybe you’ll find a way

you better find…

Suïcidale zonsopgang en de tranen op je gezicht

het lijkt erop dat je op deze plek blijft bestaan

zijn de poeders en tonics nadat alle gasten weg zijn?

luisteren naar de lege telefoon

en als je dacht dat ze zou luisteren

je zou het haar nog een keer vertellen

hoe je zou onderhandelen met de duivel?

gewoon om haar uit je gedachten te krijgen

oh, en de bekentenis van gisteravond

toen je het licht uitdeed was dat

je zwoer dat je de tijd nooit zou vergeven

voor alles wat het je is aangedaan

en alles wat je hebt meegemaakt

nou ik zeg "kom terug"

maar je kunt niet voorbij gisteren kijken

en ik denk dat er meer aan de hand is

maar je hoort niets wat ik zeg

Ik verlies mijn positie

gewoon om je de blues te horen spelen

nou misschien is dit leven toch niet zo wreed

je dwaalt door de minuten

en ze veranderen langzaam in uren

en de duisternis die je uitnodigt

helpt alleen 'til you come down'

en je wilt het laten gaan

laat het erdoor glippen als zand

maar je weet niet hoe je jezelf kunt redden

je weet niet of je het kunt

nou ik zeg kom terug...

misschien gaan de wolken uiteen

en de zon zal komen

misschien vind je iemand

en maak een geheel nieuwe start

misschien doe je je ogen open

naar een andere dag

misschien vind je een manier

je kunt beter zoeken...