La Culpa - Buena Fe

No tuvo culpa quien nos inventó el dinero

Ni el pobre chino que a la pólvora dio a luz

Ni la oratoria encumbrada de los griegos

Ni el carpintero de la tan famosa cruz

Ni aquella bala, de andar perdida

Ni los gusanos en la cosecha podrida

Huérfana culpa vuela sin dueños

Donde se pose, nunca crecerán los sueños

Nunca crecerán los sueños

No tiene culpa el papel por lo que aguante

Ni el instrumento por el disonante acorde

Ni las costuras para que se vea elegante

La recia porra que cuelga del uniforme

Ni los escombros, de haber caído

Ni los relojes de cuanto se ha envejecido

Si corre el llanto

Si no resulta

Me duele tanto

Cuando la culpa

Ay, la culpa, la maldita culpa

No la tiene nadie

Ay, la culpa, la maldita culpa

No la tiene nadie

¿Cómo que no la tiene nadie?

Que no es lo mismo previsores que adivinos

Que no es igual recitación, que improvisando

Que es preferible quien lo intenta y ha perdido

Que quien blasfema pero nunca va intentado

Culpa sin rostro como incentivos

Para enfermarse de rechazo irreflexivo

Lance unos golpes (Yo lance un acorde), se hizo esta rumba

Una ilusión como linterna en la penumbra

Quiero esa culpa de empinar los imposibles

Que mis abuelos me obsequiaron en la infancia

Denme la culpa de estallar cuando se arrime

La cobardía con disfraz de tolerancia

Culpa coraje, culpa valiente

Esa otra culpa es la que aplaude el inocente

Si corre el llanto

Si no resulta

Lo que me jode

Lo que me insulta

…que la culpa

La maldita culpa

No la tiene nadie

Guías de guaguancó:

Demasiao generales pa poco recluta

Que a la muela de oro, le falta la pulpa

Si no rasca el respeto, no pica la multa

A ese perro tan grande lo mata una pulga

Lo que grita la calle, el informe lo oculta

Los que manchan la patria, la historia sepulta

Het was niet zijn schuld die geld voor ons heeft uitgevonden

Zelfs niet de arme Chinezen die buskruit hebben gebaard

Noch het verheven oratorium van de Grieken

Zelfs niet de timmerman van het beroemde kruis

Zelfs niet die kogel, van verloren zijn

Noch de wormen in de rotte oogst

Weesschuld vliegt zonder baasjes

Waar het zit, zullen dromen nooit groeien

Dromen zullen nooit groeien

Het papier is niet verantwoordelijk voor wat het doorstaat

Noch het instrument voor het dissonante akkoord

Noch de naden om het er elegant uit te laten zien

De sterke club die aan het uniform hangt

Noch het puin, van gevallen zijn

Noch de klokken van hoe oud het is geworden

Als het huilen loopt

Als het niet lukt

Het doet zo veel pijn

wanneer de schuld

Oh, de schuld, de verdomde schuld

Niemand heeft het

Oh, de schuld, de verdomde schuld

Niemand heeft het

Hoe komt het dat niemand het heeft?

Vooruitzichten zijn niet hetzelfde als waarzeggers

Dat reciteren is niet hetzelfde als improviseren

Dat het de voorkeur verdient wie het probeert en heeft verloren

Dat die lastert maar nooit gaat geprobeerd

Gezichtsloos schuldgevoel als aansporing

Ziek worden van gedachteloze afwijzing

Ik gooide een paar hits (ik gooide een akkoord), deze rumba is gemaakt

Een illusie als een lantaarn in de schemering

Ik wil die schuld van het beklimmen van het onmogelijke

Die mijn grootouders me in de kindertijd gaven

Geef mij de schuld dat ik ontploft als hij dichtbij komt

Lafheid vermomd als tolerantie

Geef de moed de schuld, geef de moed de schuld

Die andere schuld is degene die de onschuldigen toejuichen

Als het huilen loopt

Als het niet lukt

wat maakt me kwaad?

wat beledigt me?

...dat de schuld

de verdomde schuld

Niemand heeft het

Guaguancó-gidsen:

Te veel generaals voor weinig rekruten

Dat de gouden tand de pulp mist

Als je het respect niet beschadigt, krijg je de boete niet

Die grote hond wordt gedood door een vlo

Wat de straat roept, verbergt het rapport

Degenen die het land bevlekken, begroeven de geschiedenis