Fragmenter - Bjørn Eidsvåg

Me vet det men det når kje heilt inn

At fasiten neppe fins

Her får me knapt ein peikepinn

Sånt gjør ein i blant trist te sinns

Me streve og leite

Og trur me ska finn’an

Som me vet at døden komme

Men trur me øvevinn'an

Me vet så møkje, men i grunnen så lite

Faget meiningå med livet har ingen elite

Ein flik her og ein flik der

Bruddstykker — fragmenter

Det stora bildet e det ingen som ser

Om ein så har lest all verdens testamenter

Det e nok av dei som seie dei vet

Og meine at dei har sett lyset

Og snakke om det på et sett

Som får oss andre te å kjenn at me fryse

Mon lyset dei såg

Va i sterkaste laget

Og forklare at dei nå har blitt

Ein pest og ei plage

Kanskje dei blei forblinda og øre

— sånt nåke kan verkeleg gå utøve humøret

Dat weten we, maar het is allemaal voorbij

Bij fasiten neppe vinnen

Hier krijgen we nauwelijks een aanwijzing

Dit is wat je soms verdrietig maakt

We streven en zoeken

En ik denk dat we het moeten vinden

Zoals we weten komt de dood

Maar ik geloof in de praktijk

We weten zoveel, maar eigenlijk zo weinig

Het onderwerp zin van het leven kent geen elite

Een tabblad hier en een tabblad daar

Fragmenten - fragmenten

Het grote plaatje is dat niemand het ziet

Als men alle testamenten van de wereld heeft gelezen

Er zijn er genoeg die zeggen dat ze het weten

En geloof dat ze het licht hebben gezien

En erover praten op een set

Waardoor ons andere theeën het gevoel krijgen dat we bevriezen

Ik vraag me af of het licht dat ze zagen?

Wow in het sterkste team

En leg uit dat ze nu zijn geworden

Een plaag en een plaag

Misschien waren ze verblind en doof

- zoiets kan echt gaan om de stemming uit te oefenen