Ein Liten Vimpel - Bjørn Eidsvåg

Det e lett å bli banale

Når ein ytre seg om fred

Ein bør vokta vel sin tale

Skal ein sei nåke om det

Så månge fredstog spora av

Så månge tapte illusjonar

Så månge egne svik mot krav

Te løft for sultne millionar

Men eg kan’kje la vær å tru

At det e klokt å gi seg hen

Te noke større enn egen kynisme

Mismotet kan aldri bli ein venn

Så eg heise ein liten vimpel

Eg synge ein sang om at fred

E større enn vår evne te å skap’an

Og at me vokse ved å hengi oss te det

Eg vet møkkje om demonar

Og vet ennå mer om svik

Eg trur i blant som fler kujonar

At ufølsomhet gjør rik

Finns det reine og det heile?

Har sjøl håpet gått i svart?

Og ber om mot t'å vaga seila

Itte eit annerledes kart

Men eg kan’kje la vær å tru

At det e klokt å gi seg hen

Te noke større enn egne svik

Skammen kan vel aldri bli ein venn

Så eg heise ein vimpel…

Het is gemakkelijk om banaal te worden

Als men over vrede spreekt

Men moet zijn spraak goed bewaken

Zal men er iets over zeggen?

Zoveel vredestreinen ontsporen

Zoveel verloren illusies

Zoveel eigen verraad tegen eisen

Theelift voor hongerige miljoenen

Maar ik kan het niet helpen, maar geloven

Dat het verstandig is om te gaan

Tea noke groter dan eigen cynisme

Ontmoediging kan nooit een vriend zijn

Dus ik hijs een kleine wimpel

Ik zing een lied over vrede

E groter dan ons vermogen om thee te maken

En dat we groeien door ons eraan over te geven

Ik weet veel over demonen

En nog meer weten over verraad

Ik denk dat ik soms meer lafaards hou

Die ongevoeligheid maakt rijk

Zijn er puur en heel?

Is de hoop zelf zwart geworden?

En vraagt ​​om het vage zeil

Dit is een andere kaart

Maar ik kan het niet helpen, maar geloven

Dat het verstandig is om te gaan

Tea noke groter dan eigen verraad

Schaamte kan waarschijnlijk nooit een vriend zijn

Dus ik hijs een wimpel...