Chelsea - Bjørn Eidsvåg

Tausheten veide fleire tonn

Kuldå satt i marg og bein

Far sitt fall hadde gjort det sånn

Mor bare grein og grein

Ord gjorde bare vondt verre

Her råda anger og forakt

Ikkje eingong Vårherre

Konne ha gjenskapt kontakt

Tausheten veide fleire tonn

Barnet kjente sorg og lammande frykt

Alt va i ferd med å forsvinna

Ingenting va lenger i nærheten av trygt

Koss konne solå fortsatt skinna

Å se dei store bli bittesmå

Gjør ein liten så vondt

Det lar seg simpelthen ikkje forstå

Alt va i ferd med å gå sondt

Barnet kjente sorg og lammande frykt

Her var det ingen plass for kjeft

Barnet var mimikklaust og stille

Men med barnets kløkt, og barnets teft

Gjorde hu under, den lille

Hu visste ikkje nåke om kor det bar

Men ga dei begge ei hånd

Først ei til mor, og så ei til far

Sånn blei hu ei bru — og et bånd

Sånn blei barnet ei bru og et bånd

Så uskyldige og lojale

Så naturlige og geniale

Det e sjølva livet det står om for dei

Måtte det alltid gå barnas vei

Hu visste ikkje nåke om kor det bar

Men ga dei begge ei hånd

Først ei til mor, og så ei til far

Sånn blei hu ei bru — og et bånd

Sånn blei barnet ei bru og et bånd

De stilte woog enkele tonnen

Kuldå zat in het merg en de botten

Papa's val had het zo gedaan

Moeder gewoon tak en tak

Woorden doen alleen maar meer pijn

Hier overheersen wroeging en minachting

Ga Onze Lieve Heer niet binnen

Had opnieuw verbinding kunnen maken

De stilte woog enkele tonnen

Het kind voelde verdriet en verlammende angst

Alles stond op het punt te verdwijnen

Niets was meer in de buurt van veilig

Koss kon nog steeds schitteren

Zien dat de groten klein worden

Maakt een beetje zo pijnlijk

Het is gewoon niet te begrijpen

Alles stond op het punt slecht te gaan

Het kind voelde verdriet en verlammende angst

Hier was geen ruimte voor stilte

Het kind was uitdrukkingsloos en stil

Maar met de vindingrijkheid van het kind en de flair van het kind

Deed hu onder, de kleine

Ze wist niet welk koor het was

Maar ze schudden allebei de hand

Eerst één voor moeder, en dan één voor vader

Zo werd een brug - en een band

Zo werd het kind een brug en een band

Zo onschuldig en loyaal

Zo natuurlijk en ingenieus

Het is het leven zelf dat er voor hen toe doet

Moge het altijd de weg van de kinderen gaan

Ze wist niet welk koor het was

Maar ze schudden allebei de hand

Eerst één voor moeder, en dan één voor vader

Zo werd een brug - en een band

Zo werd het kind een brug en een band