Migrazione - Biagio Antonacci

Altro che olimpiadi o maratone

Altro che gente o confusione

Quassù altro che navigatore

C'è qualcosa che mi porta

La mia naturale migrazione

Tiene in viaggio la mia vita

Ho le ali verso nord

Europa dolce antica,

In te io mi riposerò

Lascio l’africa d’avorio

Nubi gonfie da evitare, via

Le correnti sono guida

E mi indicano il viaggio

E le mie ali scrivono

Formano disegni che il cielo appende

Fiori e non fucili

Briciole di pane

Acqua fresca che disseta

Perla senza batticuore

Orge di colori

Stagioni da saltare

Fiumi in festa, mai stanchezza

Quanta pace ho visto in volo

Tu che sai di vita come me

Se puoi dammi più rispetto

Che pietà

Ecco il mare…

Ho già sale nel sudore

E il deserto sembra perso

Quassù, quassù,

L’orizzonte è un grande specchio

E guardandolo m’inebrio

E le mie ali scrivono

Formano disegni che il cielo appende

Tu rischi quando voli

Io invece in cielo vivo

Quando scendo tu mi spari

Quando voli io mi sposto

Tu mi uccidi e godi

Nel vedermi rantolare

Io quando mi passi a fianco

Tengo sempre le distanza

Tu che sai di vita come me

Se puoi dammi più rispetto

Che pietà

Behalve olympische spelen of marathons

Behalve mensen of verwarring

Hierboven niets anders dan navigator

Er is iets dat me brengt

Mijn natuurlijke migratie

Het houdt mijn leven op de weg

Ik heb vleugels naar het noorden

Lief oud Europa,

In jou zal ik rusten

Ik verlaat ivoor Afrika

Gezwollen wolken om te vermijden, go

De stromingen drijven

En ze laten me de reis zien

En mijn vleugels schrijven

Ze vormen ontwerpen die aan de hemel hangen

Bloemen en geen wapens

Broodkruimels

Vers water dat de dorst lest

Parel zonder hartslag

Orgieën van kleuren

Seizoenen om over te slaan

Rivieren in feest, nooit vermoeidheid

Hoeveel vrede zag ik tijdens de vlucht

Jij die weet van het leven zoals ik

Als je me meer respect kunt geven

Wat jammer

Hier is de zee...

Ik heb al zout in het zweet

En de woestijn lijkt verloren

Hierboven, hierboven,

De horizon is een grote spiegel

En als ik naar hem kijk word ik dronken

En mijn vleugels schrijven

Ze vormen ontwerpen die aan de hemel hangen

Je neemt risico's als je vliegt

Ik, aan de andere kant, leef in de hemel

Als ik afstap schiet je me neer

Als jij vliegt, beweeg ik

Je vermoord me en geniet ervan

Me naar adem zien snakken

Als je me voorbij loopt

Ik hou altijd afstand

Jij die weet van het leven zoals ik

Als je me meer respect kunt geven

Wat jammer