Immagina - Biagio Antonacci

Immagina, quando correvi libero

Con le tue scarpe scomode

E tanta voglia di far ben

Immagina, regali senza meritare

Leggendo dei coriandoli

Quelle atmosfere uniche

Immagina, la prima notte fuori casa

La sensazione di esser grande

Ma di non poter decidere

Immagina, la tua ragazza moglie di

Di chi ha saputo attenderla

E poi ha spento la sua stella

Immagina, l’umore di tua madre che

Quando perdeva l’autobus

E ritardava in fabbrica

Immagina, tuo padre quante cose ancora

Aveva da capire lui

Come poteva insegnarle a te

Immagina, quando sognavi timido

Nei pomeriggi da inventare

Di nebbia e di rivincite

Immagina, quei giorni che hai dato tutto

E che nessuno lo ha capito

E ti sei sciolto in lacrime

Immagina, se sangue fosse fragola

Se rabbia fosse una carezza

Se odio fosse bacio in bocca

Non perdere di quel ragazzo non perdere

La bella parte di vivere

E quindi mettici l’anima e vivila e vivila

Stel je voor, toen je vrij rondliep

Met je ongemakkelijke schoenen

En een groot verlangen om het goed te doen

Stel je voor, geschenken zonder te verdienen

Confetti lezen

Die unieke sferen

Stel je voor, de eerste nacht weg van huis

Het gevoel geweldig te zijn

Maar niet kunnen beslissen

Stel je voor, de vrouw van je vriendin

Van degenen die wisten hoe ze erop moesten wachten

En toen stak hij zijn ster uit

Stel je voor, de stemming van je moeder dat

Toen hij de bus miste

En hij was laat in de fabriek

Stel je voor hoeveel dingen je vader nog heeft

Hij moest begrijpen

Hoe kon hij haar jou leren?

Stel je voor, toen je droomde van verlegen

In de middag om uit te vinden

Van mist en wraak

Stel je voor, die dagen dat je alles gaf

En dat niemand het heeft begrepen

En je smolt in tranen

Stel je voor, als bloed aardbei was

Als woede een streling was

Als ik een hekel heb, was het een kus op de mond

Mis die man niet, mis hem niet

Het goede deel van het leven

Dus leg je ziel erin en leef het en leef het