Dimenticarti è poco - Biagio Antonacci

Vieni a galla nei ricordi

Nel mezzo dell’oceano

Spunti come un ramo secco

Nel verde immenso a maggio

Nelle cose che ho preso e che ho cambiato

Ci sei e ci resterai

Un «ti amo» salvato andrebbe invece

Sempre cancellato

Così come il tuo bel nome

Che ancora suona forte

Via regali via dettagli

Cornici solo vuote

Se bastasse davvero tutto questo

Sarebbe tutto a posto

Ma ho paura che a questo giro invece

Dimenticarti è poco

Dimenticarti sarà per l’altra vita

Questa è già piena di corsi e di ricorsi

Di capelli tuoi tanti che ho raccolto

In casa e per la strada

Di promesse che ho mantenuto solo

Quand’era troppo tardi

La tua voce è un suono lungo

Come una nave in porto

L’espressione del tuo volto

È chiara ma non troppo

Questa lunga convalescenza spero

Mi renderà più forte

Ma se adesso qualcosa mi toccasse

Troverebbe il vuoto

Dimenticarti è poco e non ha senso

Niente mi sposta da il punto che mi hai dato

Sono troppe le cose a cui di colpo

Hai tolto e luce e fiato

Sono pezzi di vita che a fatica

Avevo costruito

Grazie di tutto eternamente grazie

Meglio aver male che essere un fantasma

Grazie per i tuoi giorni giovani che a me hai dedicato

Grazie per i tuoi fronte contro fronte

Dimenticarti è poco

Dimenticarti è poco

Kom naar de oppervlakte in de herinneringen

Midden op de oceaan

Je ontspruit als een dode tak

In het immense groen in mei

In de dingen die ik heb genomen en die ik heb veranderd

Je bent er en je blijft

Een opgeslagen "Ik hou van jou" zou in plaats daarvan moeten

Altijd geannuleerd

Evenals je mooie naam

Dat klinkt nog steeds luid

Via geschenken via details

Gewoon lege frames

Als dit allemaal echt genoeg was

Het zou in orde zijn

Maar ik ben bang dat deze ronde in plaats daarvan

Jou vergeten is weinig

Vergeten dat je voor het andere leven bent

Dit staat al vol met cursussen en beroepen

Van je haar, zoveel dat ik heb verzameld

Thuis en op straat

Van beloften die ik alleen heb gehouden

Toen het te laat was

Je stem is een lang geluid

Als een schip in de haven

De uitdrukking op je gezicht

Het is duidelijk maar niet te veel

Dit lange herstel hoop ik

Het zal me sterker maken

Maar wat als iets me nu raakt?

Het zou leegte vinden

Jou vergeten is klein en heeft geen zin

Niets brengt me van het punt dat je me gaf

Er zijn te veel dingen die plotseling

Je vertrok en licht en ademde

Het zijn stukjes leven die worstelen

ik had gebouwd

Bedankt voor alles eeuwig bedankt

Je kunt je beter slecht voelen dan een geest te zijn

Bedankt voor je jonge dagen die je aan mij hebt opgedragen

Bedankt voor je voorhoofden voor voorhoofden

Jou vergeten is weinig

Jou vergeten is weinig