Thin Captain Crackers - Augie March

Here on the hill above the settlement, the buildings are talking,

A tower to a terrace says the word’s on the street, the dead are walking

The brows are arched of the mews across the street,

By a pale ochre light are made out heavy reliefs,

Where all your dreams are borrowed all your senses are thieves,

And Ned Kelly won’t ride past your window despite the freeze on your disbelief,

Don’t bring 'em up if you can’t put 'em down,

Thin Captain Crackers bowling naked through the centre of the town,

The sun won’t bake his blue skin brown, he’s been too long underground.

«I see,"said a blind builder to his deaf daughter

as he picked up his hammer and saw,

«if blood is thicker than water

why’d you dress in the dress that you wore'»

The blind are drawn by a blank curiosity

(Don't bring 'em up),

Drawn on mirrors where windows used to be

(if you can’t put 'em down),

Some people might say «My desire’s not the captain of me!»

And Red Barry might fly from his pedestal at night to spook the

university

O tailor my bones what need new clothes but the lower half loves

what the upper half loathes, I could get around like an intellectual I

suppose, wearing the highs with the lows,

But I’d sooner sing these doleful drones by barcoo dog and

lagerphones, but my hand don’t write when a feather it holds, it hangs like a

wren with its neck wrung, as did the bells in my quasi commode where I have to

shift my head to see where my pillow go’d, some mornings I wake up by the side

of the road,

Bringing it up for the gutter,

After putting it down for the crowd'

I said I would arrive in the capital'

After chuckin' outside the St. Augustines purple parish hall'

Don’t bring ‘em up if you can’t put ‘em down,

And you know I can’t.

Hier op de heuvel boven de nederzetting praten de gebouwen,

Van een toren naar een terras zegt het woord op straat, de doden lopen

De wenkbrauwen zijn gebogen van de stallen aan de overkant,

Door een bleek oker licht worden zware reliëfs gemaakt,

Waar al je dromen zijn geleend, zijn al je zintuigen dieven,

En Ned Kelly zal niet langs je raam rijden ondanks de bevriezing van je ongeloof,

Breng ze niet naar boven als je ze niet kunt neerleggen,

Dunne Kapitein Crackers die naakt door het centrum van de stad bowlt,

De zon zal zijn blauwe huid niet bruin bakken, hij heeft te lang onder de grond gezeten.

"Ik zie het," zei een blinde bouwer tegen zijn dove dochter

toen hij zijn hamer oppakte en zag,

"als bloed dikker is dan water"

waarom kleed je je in de jurk die je droeg'»

De blinden worden getrokken door een blanco nieuwsgierigheid

(Breng ze niet ter sprake),

Getekend op spiegels waar vroeger ramen waren

(als je ze niet kunt neerleggen),

Sommige mensen zeggen misschien: «Mijn verlangen is niet de kapitein van mij!»

En Red Barry zou 's nachts van zijn voetstuk kunnen vliegen om de...

Universiteit

O pas mijn botten aan wat nieuwe kleren nodig heeft, maar de onderste helft houdt van

wat de bovenste helft verafschuwt, ik zou rond kunnen komen als een intellectueel I

stel je voor, het dragen van de hoogtepunten met de dieptepunten,

Maar ik zou eerder deze treurige drones zingen door barcoo dog en

lagerphones, maar mijn hand schrijft niet wanneer hij een veer vasthoudt, hij hangt als een

winterkoninkje met zijn nek uitgewrongen, net als de klokken in mijn quasi commode waar ik moet

beweeg mijn hoofd om te zien waar mijn kussen heen gaat, sommige ochtenden word ik wakker naast

van de weg,

Om het op te halen voor de goot,

Na het neerleggen voor het publiek'

Ik zei dat ik in de hoofdstad zou aankomen'

Nadat ik buiten de paarse parochiezaal van St. Augustines had gegooid

Breng ze niet naar boven als je ze niet kunt neerleggen,

En je weet dat ik dat niet kan.