The Offer - Augie March

This is a song, not like the other ones

Secret and selfish and somewhat hollow

In the middle of this song there seemed to grown another

Of indeterminate length and origin

To populate a people’s song, first you must do something wrong

If you’ve never been infirm you can never be strong

Prune your rose bushes, Glenn

Or you’ll never see your home again

Country and city, kingdom of the well, of the unwell

You dwell in them both like a ghost —

When old King George said to my long dead kin

«Ten summers and winters in Arthur will do you in»

He cut out his heart and he buried the sin there in England

Prune your rose bushes Glenn

Oh they’ll grow up again

There may still be a next year, who knows?

If you’re lonely take a drink

There are better things to think

Think on ancient cities, sunsets and girls in Spring

You needed a song, I needed one too

So keep listening

For my offer to you

Take it with good grace and humour too

First came the golden age

When there was no need of proof

When lions ate flowers

And your house didn’t need a roof

Then came the silver days

When a boy saw himself for the first time

In the reflection of a blade

Then he saw the way

To populate a people’s song

First he must do something wrong

If you’ve never heard the music you never will

Prune your rose bushes Glenn

So they’ll soon grow up again

There may still be a next year, who knows?

If you’re lonely, take a drink

There are better things to think

Think on ancient cities, sunsets and girls in Spring

Because all the tears that you mend

They will open up again

And weren’t you suppose to call your friends this evening?

It rained all night the day I left

The weather it was fine

It rained all night the day I left

Dit is een nummer, niet zoals de andere

Geheim en egoïstisch en enigszins hol

Midden in dit nummer leek er nog een te groeien

Van onbepaalde lengte en oorsprong

Om een ​​volkslied te vullen, moet je eerst iets verkeerd doen

Als je nooit ziek bent geweest, kun je nooit sterk zijn

Snoei je rozenstruiken, Glenn

Of je ziet je huis nooit meer

Land en stad, koninkrijk van de put, van de onwel

Je woont in ze allebei als een geest -

Toen de oude koning George tegen mijn lang overleden verwanten zei

«Tien zomers en winters in Arthur zullen je doen»

Hij sneed zijn hart eruit en hij begroef de zonde daar in Engeland

Snoei je rozenstruiken Glenn

Oh ze worden wel weer groot

Misschien is er nog een volgend jaar, wie weet?

Als je eenzaam bent, neem dan een drankje

Er zijn betere dingen om na te denken

Denk aan oude steden, zonsondergangen en meisjes in de lente

Jij had een nummer nodig, ik had er ook een nodig

Dus blijf luisteren

Voor mijn aanbod aan jou

Neem het ook met goede gratie en humor

Eerst kwam de gouden eeuw

Toen er geen bewijs nodig was

Toen leeuwen bloemen aten

En je huis had geen dak nodig

Toen kwamen de zilveren dagen

Toen een jongen zichzelf voor het eerst zag

In de weerspiegeling van een mes

Toen zag hij de weg

Een volkslied vullen

Eerst moet hij iets verkeerd doen

Als je de muziek nog nooit hebt gehoord, zul je dat ook nooit doen

Snoei je rozenstruiken Glenn

Dus ze zullen snel weer groot worden

Misschien is er nog een volgend jaar, wie weet?

Als je eenzaam bent, neem dan een drankje

Er zijn betere dingen om na te denken

Denk aan oude steden, zonsondergangen en meisjes in de lente

Omdat alle tranen die je herstelt

Ze gaan weer open

En was het niet de bedoeling dat je vanavond je vrienden zou bellen?

Het heeft de hele nacht geregend op de dag dat ik vertrok

Het weer was goed

Het heeft de hele nacht geregend op de dag dat ik vertrok